Γρηγόρης Νούσιας: Με αφορμή μια επέτειο! Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 1967.

Πριν 50 χρόνια, τον Νοέμβριο του 1967, νέοι αεροπόροι, πήραμε το βάπτισμα της πολεμικής προετοιμασίας. Ήταν η πρώτη μας εμπειρία. Ίσως διαφορετική σε ένταση για τον καθένα μας. Οπωσδήποτε σε διαφορετικές δραστηριότητες, αλλά εξ ίσου σημαντικές. Ναι, τότε η σύγκρουση με την Τουρκία φαινόταν έως αναπόφευκτη. Το ΄΄κυπριακό΄΄, και πάλι στο προσκήνιο.

Ευριπίδης Στ. Στυλιανίδης*: «Η τουρκική παρεμβατικότητα στην Θράκη: Από την ισλαμοδημοκρατία στον νεο-οθωμανικό αναθεωρητισμό.»

Η πολιτική εκκίνηση του Ταγίπ Ερντογάν ως ευρωπαϊστή μεταρρυθμιστή ηγέτη που επεδίωκε την εδραίωση ενός νέου τύπου «Ισλαμοδημοκρατίας» (κατά την αντιστοιχία με την «Χριστιανοδημοκρατία») στην Τουρκία, πρότυπο και για άλλα μουσουλμανικά κράτη, δημιούργησε μετρημένη αισιοδοξία, τόσο στην ΕΕ όσο και στην Ελλάδα.

Dr. Spyridon N. Litsas*, BESA: The “Arab Spring” and the New Regional Chessboard

EXECUTIVE SUMMARY: The “Arab Spring” phenomenon has created new strategic conundrums in the Middle East, as well as new opportunities for diplomatic ties and cooperative schemes. The volatility it has generated is likely to increase, with both positive and negative results.
One need not be an academic in the discipline of international relations to grasp that the Middle East has gone through profound changes since street vendor Mohamed Bouazizi set himself on fire outside police headquarters in the Tunisian city of Sidi Bouzid on December 17, 2010. This desperate act triggered a political earthquake that penetrated the entire region in a phenomenon that would come to be called the “Arab Spring.”

Ιωάννης Μπαλτζώης: Ο Σουλτάνος στην Ελλάδα.Αποτίμηση μιας Ιστορικής Επίσκεψης

H ιστορική επίσκεψη Τούρκου προέδρου στην Ελλάδα είναι η δεύτερη στην σύγχρονη ιστορία των δύο κρατών και με χρονική καθυστέρηση 65 ετών από την πρώτη του  Τζελάλ Μπαγιάρ, στις 2 Δεκ 1952. Η δεύτερη ήταν του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που έγινε στις 7 και 8 Δεκ. 2017 και άφησε το στίγμα της ως καινοφανής  και ενδεχομένως μοναδική στα παγκόσμια διπλωματικά δρώμενα. Θα έπρεπε να  το περιμέναμε; Ασφαλώς, λαμβάνοντας υπόψη την στάση, την συμπεριφορά και τον απρόβλεπτο χαρακτήρα του Τούρκου προέδρου. Θα μπορούσαμε να το αποφύγουμε; Ενδεχομένως σε κάποιο βαθμό, αλλά αναλύοντας τα γεγονότα, με αιρετικό τρόπο, τελικά θα καταλήξουμε ότι μας ωφέλησε, έστω και αν φαίνεται αρχικά υπερβολικό και λανθασμένο συμπέρασμα. Ας τα πάρουμε όμως  από την αρχή.

ΚΟΥΜΑΡΕΛΛΑΣ Όθωνας : Ο Ερντογάν ως γνήσιος εκφραστής μιας ηγεμονεύουσας δύναμης

Το ότι η Τουρκία δεν είναι φιλική χώρα είναι ένα αυταπόδεικτο γεγονός που το μαρτυρούν τα ιστορικά δρώμενα τουλάχιστον από το 1974 και μετά. Φυσικά αυτή η πραγματικότητα δεν έχει να κάνει με τις σχέσεις που μπορεί να αναπτύσσονται μεταξύ προσώπων, ή τη φιλία μεταξύ τους ανεξάρτητα από εθνική καταγωγή, ή θρήσκευμα, ή οτιδήποτε άλλο. Πολλοί μιλούν για «φιλία» μεταξύ των δύο λαών και τις προσπάθειες για την καλλιέργεια και την επικράτησή της.