Γρηγόρης Νούσιας: ''Μνημόσυνος Ημέρα''

        Οι προσευχές και οι δεήσεις, σε μυστηριακό απόηχο . . . και το θυμίαμα βαρύ! Λίγα αγριολούλουδα του Μαγιού, μαζεμένα σε κάποια ρεματιά, ελάχιστη τιμή, στον βωμό της αρετής και της εθνικής προσφοράς, που, αλλοίμονο, πολλές φορές φαντάζει σωρός ερειπίων. Ας είναι, αυτή τη φορά, στη μνήμη του Σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου. Ήταν 12 Απριλίου 2018, 12:15 το μεσημέρι, όταν με το Mirrage  συνάντησε το πεπρωμένο του, κάπου στο Αιγαίο,  αντιμέτωπος με κάποια νεφική κατάσταση αλλά και με τον εαυτόν του.

Χρήστος Μηνάγιας*: Εκβιασμοί και απειλές της Άγκυρας

Στις 19-05-2018, ο αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Hulusi Akar, συνοδευόμενος από τους αρχηγούς των χερσαίων, ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων προέβη στις ακόλουθες δηλώσεις από τη φρεγάτα TCG Gaziantep κατά τη διάρκεια της αεροναυτικής άσκησης Beyaz Fırtına-2018 που διεξάγεται στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο από 14 έως 25 Μαΐου 2018:

Ιωάννης Μπαλτζώης: Οι περίεργες εχθρικές σχέσεις Τουρκίας και Ισραήλ: Οι διπλωματικές μαραίνονται, οι εμπορικές ανθίζουν

Η νέα επίθεση του προέδρου Ερντογάν κατά του Ισραήλ, με αφορμή αφενός την μεταφορά της Αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, αλλά και με τα τραγικά γεγονότα της Γάζας, με τους θανάτους δεκάδων Παλαιστινίων και τον τραυματισμό χιλιάδων άλλων, που προσπαθούσαν να διασπάσουν το συρματόπλεγμα που χωρίζει την Γάζα με το Ισραήλ, ήταν αναμενόμενη. Ο Ερντογάν προσπαθεί να το «παίξει» ο ηγέτης και ο υποστηρικτής του Αραβικού κόσμου και ποντάρει στον συναισθηματικό τομέα των Αράβων και γενικότερα των Μουσουλμάνων, αλλά αγνοεί το ιστορικό DNAτων Αράβων και την Οθωμανική κατοχή αιώνων στην περιοχή, με τις μνήμες ακόμη ζωντανές. Και το ερώτημα που τίθεται είναι, αν αυτή η στάση του, που ενέχει και προεκλογικές στοχεύσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, θα επηρεάσει καταλυτικά και θανατηφόρα τις σχέσεις των δύο χωρών.

Ιπποκράτης Δασκαλάκης*: Η αμερικανική απόσυρση από την JCPOA και οι συνέπειές της

Είναι γεγονός ότι η πλειονότητα των δυτικών αλλά και αμερικανικών αναλύσεων τοποθετείται επικριτικά για την πρόσφατη απόφαση του Προέδρου Τραμπ (09 Μαΐου) να αποσύρει τις ΗΠΑ από τη συμφωνία Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA).

Θόδωρος Σκυλακάκης*: «Μακεδονία του Ίλιντεν»: Είστε με τα καλά σας κ. Τσίπρα!

Η εξέγερση του Ίλιντεν - προφήτη Ηλία - έγινε στις 20 Ιουλίου 1903 (με το Ιουλιανό ημερολόγιο), ανήμερα του Προφήτη Ηλία και ήταν έργο της Εσωτερικής Μακεδονο-Αδριανουπολιτικής Επαναστατικής Οργάνωσης (ΕΜΑΕΟ-VMRO), του προγόνου των σημερινών ακραίων εθνικιστών των Σκοπίων. Το βασικό της σύνθημα ήταν «Η Μακεδονία για τους Μακεδόνες» και πολιτικό της πρόγραμμα η δημιουργία μιας αυτόνομης (στην αρχή και ανεξάρτητης στη συνέχεια) Μακεδονίας, που θα περιλάμβανε και το σύνολο της μετέπειτα ελληνικής Μακεδονίας, με ηγετικό και κυρίαρχο το σλαβομακεδονικό στοιχείο. Πρόκειται για την εξέγερση που γέννησε τον Μακεδονισμό που υιοθέτησε πολύ αργότερα ο Τίτο και μετά το 1991 στην πιο επιθετική μορφή του το κράτος των Σκοπίων, ιδίως επί Γκρουέφσκι. Χρειάζεται να υπάρχει απόλυτη έλλειψη αντίληψης της ιστορίας ή ακραία αδιαφορία και κυνισμός (χωρίς να αποκλείεται βέβαια να ισχύουν και τα δύο ταυτόχρονα), για να γίνει αποδεκτή από την ελληνική πλευρά έστω και η ιδέα μιας τέτοιας «λύσης».

Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα. Η κοινά αποδεκτή ελληνική θέση, τουλάχιστον μετά το Βουκουρέστι, ήταν ότι το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» υπονοεί αλυτρωτισμό και χρειάζεται για να ζήσουν οι δύο λαοί ομαλά ο αλυτρωτισμός αυτός να εγκαταλειφθεί από την πλευρά των Σκοπίων, με μια ουδέτερη ονομασία, που προσπαθούμε να επιτύχουμε με τα ονόματα που κατά καιρούς έχουν συζητηθεί στο πλαίσιο της λεγόμενης σύνθετης ονομασίας. Με την ονομασία «Μακεδονία του Ίλιντεν» η πλευρά των Σκοπίων στέλνει το μήνυμα ότι η συγκεκριμένη χώρα υιοθετεί -και ζητά και την ελληνική μάλιστα συνυπογραφή- το ιστορικό σχέδιο του VMRO, «η Μακεδονία στους Μακεδόνες». Υιοθετεί δηλαδή τον αλυτρωτισμό στην πιο ανόθευτη και προφανή μορφή του. Και μάλιστα όχι σε κάποια παράγραφο του Συντάγματος αλλά στην ίδια την ονομασία του γειτονικού κράτους.

Διαβάζω ότι η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει θετικά την συγκεκριμένη πρόταση γιατί όπως διαρρέει «η εξέγερση είχε οικονομικο-κοινωνικό χαρακτήρα με τη συμμετοχή αγροτών και οι τότε εξεγερμένοι είχαν καλέσει Έλληνες και Αλβανούς για να λάβουν μέρος». Δεν ξέρω γιατί το κάνουν αυτό! Πιθανώς καθώς η συγκεκριμένη οργάνωση (VMRO) είχε στη γένεσή της πρωτόγονα αναρχο-κομουνιστικά χαρακτηριστικά και τους αισθάνονται κάπως σαν πολιτικούς προγόνους. Μην ξεχνάμε άλλωστε και την σχέση ΚΚΕ και σλαβομακεδόνων την περίοδο του μεσοπολέμου αλλά και του ελληνικού εμφυλίου πολέμου.

Προσωπικά έχοντας ασχοληθεί με το Μακεδονικό από την εποχή του 1991 και έχοντας αποκαλύψει πολλές άγνωστες πτυχές του (στο βιβλίο μου «Στο όνομα της Μακεδονίας», που έγραψα το 1995 με πρόλογο Κωνσταντίνου Μητσοτάκη), ήμουν πάντοτε και παραμένω υποστηρικτής μιας λογικής λύσης που θα εξομαλύνει τις σχέσεις των δύο χωρών, με βάση όμως την ειλικρινή εγκατάλειψη από την πλευρά των Σκοπίων του «μακεδονισμού», δηλαδή του αλυτρωτισμού των σλαβομακεδόνων γειτόνων μας.

Εδώ όμως αντί για εγκατάλειψη του αλυτρωτισμού τον κάνουμε φλάμπουρο erga omnes!

Ήμαρτον κύριε Τσίπρα!

* Ο κ. Θόδωρος Σκυλακάκης είναι Προέδρος της Δράσης.