Ευάγγελος Βενέτης*: Η κρίση με το ιρανικό τάνκερ και η Ελλάδα

   

Μέρα με τη μέρα η αμερικανο-ιρανική αντιπαράθεση για την υπόθεση με το ιρανικό τάνκερ Adrian Darya 1 (πρώην Grace 1) στην Μεσόγειο εξελίσσεται σε γεωπολιτική κρίση η οποία απλώνεται σε μεγαλύτερα γεωγραφικά μήκη και πλάτη ακολουθώντας την κίνηση του προς την Αν. Μεσόγειο και εμπλέκοντας την ΕΕ και την Ρωσία. Η κρίση είναι αποτέλεσμα της πολιτικής των ΗΠΑ να επιβάλουν ολικό εμπάργκο στις πωλήσεις και μεταφορά ιρανικού πετρελαίου ανά τον κόσμο μετά τη μονομερή αποχώρησή τους από την συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Η εξωτερική πολιτική των Συντηρητικών του Τραμπ στην Μέση Ανατολή σε σχέση με το Παλαιστινιακό, το Ιράν, την Συρία κλπ. υπολείπεται σε ρεαλισμό εκείνης των Δημοκρατικών του Ομπάμα, καθώς με τρόπο μονομερή δεν βλέπει όλους τους παράγοντες ισχύος στην Μ. Ανατολή και δεν διαβλέπει τις επερχόμενες εξελίξεις. 

Χρήστος Ζιώγας*: Στρατηγικές ευκαιρίες και εμμονές

Η αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα  παραγωγής των αεροσκαφών F35, επήλθε λόγω της προμήθειας από την Άγκυρα των ρωσσικών αντιαεροπορικών πυραύλωνS400. Το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών αντέτεινε ότι: «Αυτό το μονομερές μέτρο αντίκειται προς το πνεύμα της συμμαχίας και δεν βασίζεται σε θεμιτούς λόγους (...). Ο αποκλεισμός της Τουρκίας, ενός από τους εταίρους του προγράμματος F-35, είναι άδικος». Ο Αμερικανός Πρόεδρος Donald Trump, επίσης  αναφέρθηκε στο άδικο της απόφασης και για τα δύο μέρη. Η αναγκαιότητα του συμφέροντος φαίνεται ότι επικράτησε του αμοιβαίου αισθήματος αδικίας, για τον ένοικο του Λευκού Οίκου.

Anadolu Agency via Getty Images

Σταδιακά,  αντιλαμβάνεται ο εν λόγω πολιτικός ότι η διατήρηση της αμερικανικής ηγεμονίας είναι αρκετά πιο σύνθετη υπόθεση από την, πιο οικεία για αυτόν, επιχειρησιακή διοίκηση.  

Η αντιπαράθεση Τουρκίας – Ηνωμένων Πολιτειών προκύπτει από την  φιλοδοξία της Άγκυρας να γνωστοποιήσει προς την διεθνή κοινότητα την αξίωση προβιβασμού της στον περιφερειακό καταμερισμό ισχύος. Βέβαια, τέτοιου είδους επιδιώξεις έχουν και ανάλογο αντίτιμο, πόσο μάλλον όταν αμφισβητεί τις επιλογές και στοχεύσεις του, κυρίαρχου στην περιοχή, δυτικού συνασπισμού. 

Ο δυτικός ηγεμόνας άρχισε ήδη να προσδιορίζει το κόστος της τουρκικής προσπάθειας για χειραφέτηση, μέσω στρατηγικών αποτροπής. Επιθυμεί η Ουάσινγκτον να καταδείξει στην Άγκυρα ότι το κόστος της στρατηγικής απεξάρτησής της θα είναι μεγαλύτερο από το πιθανό όφελος. Ο σωφρονισμός της Τουρκίας συντελείται ήδη και σκοπό έχει την διατήρησή της στο συμμαχικό πλέγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο συνιστά αναπόσπαστο τμήμα της αμερικανικής ηγεμονίας. 

Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις διάγουν την καλύτερη περίοδο της μεταπολεμικής τους πορείας, όμως ακόμη απέχουν ώστε να προσδιορίζονται ως ανεξάρτητες των αμερικανοτουρκικών. 

Στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, μετά την κρίση των Ιμίων (1996) δρομολογήθηκε η διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, ως μία νέα στρατηγική αλλά και ως ένδειξη εγχώριας αυτοπεποίθησης για την εξομάλυνσή τους. Είναι γνωστό, πως για την εν λόγω απόφαση πρωτοστάτησε η Ουάσινγκτον, όπως επίσης ποια ήταν η τροπή των γεγονότων την εικοσαετία που μεσολάβησε. Η πρόγνωση, ότι ο εξευρωπαϊσμός της γείτονος και η «ισχύς» των νομικών μας ερεισμάτων θα επιφέρει την επίλυση των διμερών ζητημάτων, αφίσταται της διάγνωσης. Αναμφίβολα, συνιστά θετική εξέλιξη για την Ελλάδα και την Κύπρο, η επιδείνωση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων κατά την τελευταία δεκαετία. 

Ταυτόχρονα, εδώ και δύο τουλάχιστον δεκαετίες, η τουρκική διπλωματία πορεύεται θεωρώντας -όχι άδικα- πως  η Αθήνα έχει απολέσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, ικανοποιημένη απλώς με την αποφυγή κάποιας νέας κρίσης και έναν πιθανό επιζήμιο συμβιβασμό. Βέβαια, με την συγκεκριμένη πρακτική η Ελλάδα απέτυχε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της, προσδιορίζοντάς τα ως αναφαίρετα δικαιώματα που θα τα ασκήσει συν τω χρόνω. 

Οι ορθολογικές διπλωματικές πρωτοβουλίες και συνεργασίες με το Τελ Αβίβ και το Κάιρο -με την συμμέτοχη και της Λευκωσίας-, είναι προς την σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν πρέπει να αυτοϋπονομεύονται από εμπεδωμένες πρακτικές. Η εκκωφαντική απουσία της Αθήνας από την κυπριακή ΑΟΖ, δεν συνάδει με το πνεύμα των δομών ασφαλείας που σ&upsilupsilon;γκροτήσαμε. Θα είναι εξόχως επιζήμιο, ως και καταστροφικό, αν τα Ισραήλ και η Αίγυπτος θεωρήσουν ότι βλέπουμε τις συγκεκριμένες στρατηγικές συμπράξεις ως μέσο «μεταφοράς βαρών» (ορολογία του John Mearsheimer ) δηλαδή να επωμιστούν κυρίως τα δύο κράτη το βάρος του τουρκικού αναθεωρητισμού. 

Τα επιμύθια της προηγούμενης περιόδου, σχετικά με την ερμηνεία της τουρκικής εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, όχι μόνο δεν εξυπηρέτησαν τα συμφέροντα της ελληνικής και κυπριακής κοινωνίας, αλλά θέτουν σε κίνδυνο την σταθερότητα στην ανατολική Μεσόγειο. 

Οι εταίροι και σύμμαχοί μας πιθανόν «να μακαρίζουν την αθωότητά μας» σίγουρα όμως  «δε ζηλεύουν την αφροσύνη μας», σύμφωνα με την γνωστή φράση των Αθηναίων προς τους Μηλίους στον γνωστό και ιστορικά επαναλαμβανόμενο μεταξύ τους διάλογο. (Θουκυδίδου, Ιστορία, Βιβλίο Ε΄,105

Η νεοεκλεγείσα ελληνική κυβέρνηση, για να μπορέσει να εφαρμόσει της διατάξεις του δικαίου της θάλασσα ώστε να εξυπηρετήσει τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα, οφείλει να τα εντάξει σ’ ένα ευρύτερο στρατηγικό πλαίσιο, στο οποίο θα εξυπηρετούνται συμφέροντα και άλλων κρατών, όχι όμως μόνο από άλλα κράτη. Η ευρύτερη αμερικανική στρατηγική στην ανατολική Μεσόγειο, προκρίνει περισσότερο την διατήρηση του υπάρχοντος status quo, το οποίο προφανώς εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντά της. Η ελληνική εξωτερική πολιτική θα ήταν επωφελέστερο να εκμεταλλευτεί την επιδείνωση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, παρά να επιζητά ή να εύχεται την βελτίωσή τους. Επίσης, εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου ας αντλούμε τα οφέλη τα οποία αντικειμενικά δύναται να μας παρέχει, και να μην έχουμε αβάσιμες προσδοκίες.  

Οι ελληνικές και κυπριακές ζώνες κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, εκτός από διατάξεις του διεθνούς δικαίου, δύνανται να λειτουργήσουν ως μέσο παρακώλυσης ρωσικών και άλλων αναθεωρητισμών, ποσό μάλλον αν εντός τους υπάρχουν σημαντικοί ενεργειακοί πόροι. 

Ας αδράξουμε την ευκαιρία, διότι αν αναταχθούν οι σχέσεις Ουάσιγκτον-Άγκυρας θα διαφοροποιηθούν και τα υπόλοιπα πλαίσια άσκησης της ελληνικής και κυπριακής εξωτερικής πολιτικής. Εκτός κι αν θεωρούμε ότι αν αποκατασταθούν οι σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών–Τουρκίας θα μείνουν ανεπηρέαστες οι δομές ασφάλειας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, καθώς επίσης και η όψιμη προθυμία των εταίρων μας στην ΕΕ να επιβάλουν κυρώσεις στην Άγκυρα. Τότε πάλι, θα «δείχνουν ολοφάνερα ότι θεωρούν τα ευχάριστα έντιμα και τα συμφέροντα δίκαια».(Κατηγορία των Αθηναίων για τους Σπαρτιάτες, προσπαθώντας να πείσουν τους Μηλίους να αποδεχθούν την ηγεμονία των πρώτων, Θουκυδίδου, Ιστορία, Βιβλίο Ε΄,105) και μέρος της ελληνικής κοινωνίας θα μυκτηρίζει τον αμερικανικό παράγοντα, την ευρωπαϊκή απροθυμία και τους επιτήδειους συμμάχους.

Πηγή 

*Ο Χρήστος Ζιώγας ανακηρύχθηκε διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων, του τμήματος Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου, το 2013. Έκτοτε διδάσκει στο οικείο τμήμα σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, έχοντας παράλληλα ξεκινήσει μεταδιδακτορική έρευνα με θέμα: Ανθρωπολογικές τάσεις στο μετα-μεταψυχροπολεμικό διεθνές σύστημα. Την τελευταία τριετία διατελεί εντεταλμένος διδασκαλίας στη βαθμίδα του Λέκτορα στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, διδάσκοντας Διεθνείς Σχέσεις. Επίσης, το περσινό και το τρέχον ακαδημαϊκά έτη διδάσκει στο τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου: Θεωρία και Μεθοδολογία Διεθνών Σχέσεων, Ελληνοτουρκικές Σχέσεις και Ζητήματα Διεθνούς Ασφάλειας.

Παναγιώτης Νούσιας, Αντισμήναρχος (Ι): Ημερήσια Διαταγή 338 Μοίρας Δ/Β

 

«Ημερήσια Διαταγή 338 Μοίρας Διώξεως/Βομβαρδισμού
με αριθμό 137 της 19ης Ιουλίου 2019».

 

Κύριε Διοικητά της 117 Πτέρυγας Μάχης, Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, στρατεύσιμο προσωπικό της 338 Μοίρας, αγαπητοί καλεσμένοι.

Παραδίδω σήμερα, σε εκτέλεση σχετικής διαταγής του ΓΕΑ, τα καθήκοντα του Διοικητού της 338 Μοίρας Δ/Β στον Αντισμήναρχο (Ι) Δημήτριο Σακοράφα, ολοκληρώνοντας μια ,συνειδητής επιλογής, πορεία είκοσι ενός ετών στην πρώτη γραμμή, στο χώρο της «αποφασιστικής δράσης»! Χώρος, που όποια περιγραφή κι αν επιχειρήσει κανείς θα είναι λειψή. Για αυτόν τον σκόπελο, η Ποίηση είναι μονόδρομος: «Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας»! γράφει ο Οδυσσέας Ελύτης.

Ο ίδιος ποιητής, με απαλλάσσει κι από την περιγραφή της πληθώρας των συναισθημάτων που με κατακλύζουν αυτή τη στιγμή, αγγίζοντας τον κολοφώνα της πτητικής μου ζωής:
«Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν
και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε
οξειδώθηκα μες τη νοτιά των ανθρώπων
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο.
Κι ο Μάνος Ελευθερίου θα μας πει, «αλίμονο σ΄ αυτόν που, πως το ΄φεραν η Μοίρα και τα χρόνια, να μην ακούσει έναν ποιητή»!

Κι ο πιο τρανός «ποιητής», που γνώρισα όλα αυτά τα χρόνια, είναι το προσωπικό της 338 Μοίρας. Είμαι υπερήφανος που υπήρξα μέλος της ομάδας αυτής. Σε πείσμα των καιρών ένδειας, συνεχίζετε να ποιείτε έργο, για την υλοποίηση της Αποστολής του Αρχηγείου, με υπερβάλλοντα ζήλο και πολλές φορές με προσωπικό και οικογενειακό κόστος, το οποίο πάντα λάμβανα υπόψη στις αποφάσεις μου.

Η επιλογή της Ηγεσίας να διοικήσω τη Μοίρα, αποτέλεσε εξαίρετη τιμή την οποία, ευθύς αμέσως, άφησα στην άκρη και επικεντρώθηκα στην έννοια της ευθύνης που αναλάμβανα απέναντί σας. Από την πρώτη στιγμή της ανάληψης των καθηκόντων μου, κατέστησα σαφή τα όρια που θα κινηθούμε. Κυρίαρχα όλων, ήταν η συναίσθηση του ρόλου και η ευθύνη του καθενός από εμάς. Δεν αποδέχτηκα σύγχυση ρόλων και δεν ζήτησα την ανάληψη ευθύνης πέραν αυτής που προβλέπεται στα θεσμικά κείμενα και στις διαταγές της Υπηρεσίας. Όπου έπρεπε να υπάρξει ρίσκο το ανέλαβα, γνωρίζοντας ότι οι συνέπειες καταλήγουν μόνο σε εμένα.

Ομοίως έπραξα και με την έξωθεν επικοινωνία της Μοίρας. Την ώρα των αποφάσεων άκουγα προσεκτικά τις απόψεις όλων, αλλά δεν υιοθέτησα αυτές με απουσία αντεπιχειρημάτων. Ουδέποτε δέχθηκα την επιβολή τους, για λόγους τακτικισμού. Ο προβλεπόμενος θεσμικός ρόλος, ως απορρέει από τους Πίνακες Οργάνωσης Υλικού, ήταν και παραμένει ο οδηγός μου.

Και, «χωρίς να κομίζω γλαύκα εις τας Αθήνας», θα πω ότι όταν έρχεται η ώρα της ανάληψης της ευθύνης, είναι σχεδόν βέβαιο, ότι οι μη έχοντες θεσμικό ρόλο στις αποφάσεις επιλέγουν την ουδετερότητα. Για εμάς, τους έχοντες θεσμική ευθύνη, δεν υπάρχει καλύτερη περιγραφή από τους στίχους του Δάντη: «Το πιο φωτεινό σημείο της κόλασης προορίζεται για αυτούς που, σε στιγμές κρίσης, ήθελαν να είναι ουδέτεροι».

Κι ο Πλούταρχος, αμέσως θα αρπάξει τη σκυτάλη για να μας υποδείξει λακωνικά: «Τα λόγια σας να είναι ίσα με τα όπλα σας».

Το στρατηγικού τύπου αυτό απόφθεγμα, ήταν παρόν στην καθημερινή μας τριβή, όταν απαιτούσα από όλους σας να δίδετε έμφαση στη λεπτομέρεια. Διότι, είναι αυτή η οποία μας ξεχωρίζει και μας οδηγεί στην, κατά άριστο τρόπο, ολοκλήρωση της Αποστολής. Για τον λόγο αυτόν, επέλεξα την πειθώ έναντι της επιβολής. Η επιβολή είναι ο εύκολος δρόμος σε ένα στρατιωτικό περιβάλλον. Δεν αρκεί όμως. Η πειθώ, που οδηγεί σε ενσυνείδητες σκέψεις και πράξεις, είναι ο πολλαπλασιαστής ισχύος της Μοίρας και ολόκληρου του οικοδομήματος της ΠΑ. Κι αν εξάντλησα όλα τα περιθώρια επιείκειας, σε περιπτώσεις ανθρώπινων αδυναμιών, όπου η έλλειψη συναίσθησης συναντούσε την υπερδιογκωμένη αίσθηση προσωπικής αξίας, είναι γιατί, βαθιά μέσα μου, πιστεύω ότι το όφελος για το σύνολο είναι τεράστιο όταν, έστω κι αργά, ένας «Σαούλ» γίνεται «Παύλος».

Μαζί με αυτό, επεσήμανα διαρκώς αυτό που συνειδητοποίησα στην πρώτη μου πτήση: «Η αθωότητα δεν είναι δικαιολογία».

Στο επάγγελμά μας δεν χωράει ολιγωρία. Πρόβλεψη και πρόληψη. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο στην Πολεμική Μοίρα. Το μυαλό μας πάντα στο χειρότερο σενάριο συνάμα με την αλληλεγγύη προς το συνάδελφο. Σε πάσης φύσεως εργασία.

Κι όταν ερχόμαστε πρώτοι, όταν αριστεύουμε, και πολύ περισσότερο όταν ηγούμαστε, ας έχουμε κατά νου ότι: «Είναι πολύ εύκολο να είσαι πρώτος, αλλά πολύ δύσκολο να είσαι ο καλύτερος».
Δεν πρέπει να υπάρχει εφησυχασμός. Μακριά από εμάς η «οίηση του δοκησίσοφου», που νομίζει ότι κατέχει το «άπαν της γνώσης». Ο Σωκράτης μας υποδεικνύει το «άπειρον της γνώσης» με τη φράση του, «εν οίδα ότι ουδέν οίδα».

Ας το κρατήσουμε κι αυτό, μαζί με όλα τα άλλα και κυρίως τους δύο «θρόνους», της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας, που σας μίλησα στην Ημερήσια Διαταγή ανάληψης των καθηκόντων μου.
«Έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν», θα πούμε σε όσους τους ρυπαίνουν και που μετρώνται, πάντα, με τα δάκτυλα του ενός χεριού. Και εδώ, στο «κύτταρο», στην Πολεμική Μοίρα, υπάρχουν τα αντισώματα για την αυτορρύθμιση όλου του Οργανισμού της ΠΑ. Παραμένουμε προσηλωμένοι στην Αποστολή μας. Στον Όρκο που δώσαμε στην Πατρίδα.

     

Ιπτάμενο και Τεχνικό προσωπικό της 338 Μοίρας.
Με αυτά τα εφόδια, σας ζητώ να συνεχίσετε και να στηρίξετε το νέο Διοικητή σας με την ίδια θέρμη που το πράξατε με εμένα.

Αγαπητέ φίλε και συμμαθητή Δημήτρη, είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που παραδίδω σε σένα τη Διοίκηση της 338 Μοίρας. Γνωρίζω τις ικανότητές σου και πολύ περισσότερο τις έγνοιες και τις προθέσεις σου, καθώς μαζί γαλουχηθήκαμε στον χώρο αυτόν, από την πρώτη μέρα που πετάξαμε το F-4. Εύχομαι ολόψυχα καλή δύναμη και πάντα επιτυχίες στο έργο σου.

Παραλαμβάνεις μια Μοίρα, όπου το Ιπτάμενο και Τεχνικό προσωπικό της αποτελείται από άριστους επαγγελματίες. Στο χρόνο της Διοίκησής μου, πολλές φορές, είχα αυτό που ήθελα πριν προλάβω να το ζητήσω. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση για έναν Διοικητή Πολεμικής Μοίρας, να γνωρίζει ότι το έμψυχο υλικό της είναι πανέτοιμο και δηλώνει παρόν στην υπεράσπιση των δικαίων της Πατρίδας μας. «Αιέν Υψικρατείν», «Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων», 338 Μοίρα!

Στο σημείο αυτό, θέλω να εκφράσω την ικανοποίησή και τις θερμές μου ευχαριστίες, για τη σημαντική βοήθεια που μου παρείχαν οι άμεσοι συνεργάτες μου:
Στον Αξιωματικό Επιχειρήσεων, Ασμχο (Ι) Δημήτριο Κότσαλο.
Στον Αρχιμηχανικό, Επγό (ΜΑ) Αλέξανδρο Κοκκώνη.
Στους Ιπτάμενους και Τεχνικούς Δκτές των Σμηνών.

Παράλληλα, να επισημάνω τη συμβολή των υπολοίπων Μοιρών της 117 Πτέρυγας Μάχης στην υποβοήθηση του έργου της Μοίρας. Και όχι μόνον. Διερωτώμαι, αλήθεια, «ποιός συσκευάζει το αλεξίπτωτό μου»; Ποιος φροντίζει για τις στιγμές που θα βρεθώ ολομόναχος;

Κύριοι Μοίραρχοι, σας ευχαριστώ από καρδιάς για την αγαστή συνεργασία και παρακαλώ να μεταφέρετε στο προσωπικό σας, στους αφανείς ήρωες του Αεροδρομίου, την εκτίμησή μου για την υποστήριξη που παρέχουν στην 338 Μοίρα.

Κύριε Διοικητά της 117 Πτέρυγας Μάχης.
Στο πρόσωπό σας εκφράζω τις θερμές ευχαριστίες μου για την αδιάλειπτη αρωγή, που μου παρείχε η Διοίκησή σας τους δύο τελευταίους μήνες, ως συνέχεια της τέως Διοικήσεως υπό τον Ταξχο (Ι) Γεώργιο Γιαπιτζή.

Ευχαριστώ την 338 Μοίρα, η οποία, ως άλλη «Ερωμένη», με δέχθηκε στους κόλπους της και με άνδρωσε στην αγκαλιά της, στα χρόνια της καλύτερης νιότης, με «Τύχη Αγαθή».
Ευχαριστώ, τέλος, και τις άλλες «Τρεις Ερωμένες» μου για την ανοχή τους. Την σύζυγο και τις δύο κόρες μου. Ελπίζω, κατανόησαν τη συνειδητή επιλογή μου.

Ερωμένες σαν την «Πτήση», μια από τις «κορωνίδες των ανθρώπινων επιτευγμάτων», δεν εμφανίζονται σε όλους και για πάντα. Αφήνουν βαθιά αποτυπώματα στη μνήμη. Χαρά, ενθουσιασμός, ελευθερία, δέος, υπερηφάνεια, ταπείνωση, σεβασμός, αγάπη, λύπη, θάρρος, σύνεση αλλά και τρέλα! Και πόσα άλλα... Κι όλα σε σφυρηλατούν.

Τέτοιες ερωμένες, όμως, αφήνουν και βούρκο στα μάτια! Ενός λεπτού σιγή για τους «Απόντες», του σημερινού Προσκλητηρίου. Μαζί τους, θα μνημονεύσω και τον συμμαθητή μου Δημήτριο Αγιασοφίτη. Έπεσε υπέρ Πατρίδος, τον Μάιο του 2000, με Α-7 Corsair . . .

Ο χρόνος πανδαμάτωρ! Αλλά οι αεροπόροι κυνηγούμε τη στιγμή! Βίαιη η φύση της Αεροπορίας. Μία στιγμή έχουμε για να θέσουμε το σκοπευτικό στον στόχο! Μια στιγμή μας προσφέρεται για τη βολή! Επιτυχία και αποτυχία, νίκη και ήττα πορεύονται μαζί και μια κλωστή τις ενώνει. Κι ο «από μηχανής Θεός» δεν εμφανίζεται να μας λυτρώσει... στου «Αέρα την Τραγωδία».

Σας είχα δηλώσει, ότι οι επιτυχίες είναι δικές σας και οι αποτυχίες δικές μου. Ανταποκριθήκαμε σε όλες τις προκλήσεις. Δεχτήκαμε πολλάκις τα συγχαρητήρια. Στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Ο τελικός απολογισμός είναι δικός σας. Όμως, επιγραμματικά πρέπει να αναφέρω, το σοβαρό εργατικό ατύχημα που είχε η Μοίρα, τον περασμένο Δεκέμβριο. Ας μείνει, ορόσημο υπενθύμισης του χρέους των μεγαλύτερων προς τους μικρότερους. Η δε χαρά μας, για το αίσιο τέλος, ας μετουσιωθεί σε επαγρύπνηση, για τον κίνδυνο που ελλοχεύει στο χώρο μας.

Στα λίγα λεπτά που μου απομένουν μαζί σας, έρχονται οι Ακρίτες να μου τα κλέψουν! Η επίσκεψη στη Μοίρα των Πομάκων γυμνασιοπαίδων της Σμίνθης μαζί με τους δασκάλους τους μάς κατέδειξε, ότι, σε εποχές κρίσης των ιδανικών, υπάρχουν άνθρωποι όπου στο αίμα τους «ρέει» η Ελλάδα.

Ανταποδώσαμε την επίσκεψη με υπέρπτηση, άνωθεν του Σχολείου τους, όπου μας υποδέχθηκαν με τις Ελληνικές Σημαίες. Μια πτήση που, θεωρώ, ότι αξίζει όσο όλο το υπόλοιπο πτητικό έργο που υλοποιήσαμε μαζί. Είμαστε ευγνώμονες και υπερήφανοι.

Κι ο Καβάφης, πιο επίκαιρος από ποτέ, γι’ αυτούς:
«Τιμή σ’ εκείνους όπου στη ζωή των, ώρισαν να φυλλάγουν Θερμοπύλες»
«...Και περισσότερη τιμή τους πρέπει όταν προβλέπουν πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.»
Κι εγώ, μακριά πλέον από εσάς, Άνδρες και Γυναίκες της «Μοίρας μου», θα σας καμαρώνω να τους διαβεβαιώνετε:
«Θα είμαστε εκεί. Οι Μήδοι δεν θα περάσουν!»

Και θα συνεχίζω να αναπολώ:
Την 338 Μοίρα . . . Τη Μακρινή Μητέρα . . . Το Ρόδο μου το Αμάραντο.

Αντισμήναρχος (Ι) Παναγιώτης Νούσιας
Διοικητής 338 Μοίρας 

DefenceReview: Γράφει ο Β.Κ. από το Αmyna.GR: Άποψη: Οι πραγματικές δυνατότητες των Τουρκικών S-400 στο Ελληνοτουρκικό πεδίο επιχειρήσεων.

Ο σκοπός αυτού του άρθρου εντάσσεται στα πλαίσια της γνώσης και ανάλυσης των τουρκικών επιχειρησιακών δυνατοτήτων στον τομέα των Ειδικών Δυνάμεων και του Ανορθόδοξου Πολέμου. Έχει ως στόχο σε πρώτη φάση να καταγράψει τη σύνθεση και τη συγκρότηση της εχθρικής απειλής με στοιχεία και πληροφορίες που θα δώσουν μια ακριβή και αντικειμενική εικόνα για τη τουρκική απειλή που πρεσβεύουν οι Τουρκικές Ειδικές Δυνάμεις. Πάγια θέση και άποψη των συντελεστών της παρούσας ιστοσελίδας είναι πως την απειλή δεν πρέπει να την υπερεκτιμούμε αλλά ούτε και να την υποτιμούμε.


Πολλάκις έχουμε τονίσει πως τα σκάφη που διαθέτει η ΑΣΔΕΝ είναι παντελώς ακατάλληλα. Είναι απαράδεκτο να μην μπορεί να βρεθεί ένα κονδύλι 50 εκατ ευρώ να αγοραστούν σύγχρονα σκάφη.
Σε αυτό το άρθρο, θα αναλύσουμε τις Τουρκικές Δυνάμεις Καταδρομών, που είναι ένα τμήμα μόνο των Τουρκικών Ειδικών Δυνάμεων. Σε επόμενο άρθρο θα αναλύσουμε και τις υπόλοιπες Τουρκικές Ειδικές Δυνάμεις, όπως τις Ειδικές Δυνάμεις του Τουρκικού ΓΕΕΘΑ (Bordo Bereli), την Ταξιαρχία Πεζοναυτών και τα τμήματα Υποβρύχιων Καταστροφέων SAS και SAT.

Εισαγωγή – Ορισμοί

Οι Δυνάμεις Καταδρομών, ως Ειδικές Δυνάμεις, είναι κατεξοχήν κατάλληλες λόγω δομής, εκπαίδευσης και υλικού, για την εκτέλεση Καταδρομικών Επιχειρήσεων, Επιχειρήσεων Σταθεροποιήσεως (Αγώνα εναντίον ανταρτών) και Ανορθόδοξου Πολέμου, είτε ανεξάρτητες, είτε σε συνεργασία µε άλλες Μονάδες των Όπλων και των Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων. Μπορούν να εκτελέσουν τις επιχειρήσεις τους είτε από φίλια βάση είτε από βάση στα µετόπισθεν του εχθρού. Με την κατάλληλη ενίσχυση κυρίως σε όπλα καμπύλης τροχιάς και Α-Τ, μπορούν να εκτελέσουν και Τακτικές επιχειρήσεις, σε περιορισμένη όμως κλίμακα.


Εκτός από την έλλειψη ταχυπλόων σκαφών, σοβαρό ζήτημα υπάρχει και στα ενάερια μέσα αφού η απαξίωση των ΝΗ90 οδηγεί στην χρήση των UH-1H με πολλαπλούς περιορισμούς (πτήση νύχτα, πάνω από θάλασσα κτλ). Η έλευση των Chinook από τις ΗΠΑ λύνει εν μέρει το πρόβλημα υπό τη προϋπόθεση πως οι ελληνικές δυνάμεις θα αναπτυχθούν προ κρίσης/ έντασης.
Οι χαρακτηριστικές ιδιότητες των ∆υνάµεων Κ/∆ είναι οι παρακάτω :

α. Είναι δυνάµεις επιθετικές οι οποίες σπάνια αναλαµβάνουν αµυντικές αποστολές.

β. Είναι Ειδικές Μονάδες (διαφέρουν από το Πεζικό ως προς τον τρόπο ενεργείας).

γ. Η δράση τους στηρίζεται κυρίως στην ταχύτητα ενεργείας και στον αιφνιδιασµό, κι όχι τόσο στο πυρ και τον ελιγμό όπως οι δυνάμεις συμβατικού Πεζικού.

δ. ∆ιαθέτουν µεγάλη ισχύ πυρός, ελαφρών κυρίως όπλων, για µικρή όµως χρονική διάρκεια.

ε. Απαιτούν υψηλό βαθµό εκπαίδευσης, άριστο ηθικό και άριστα υλικά.

στ. ∆ιακρίνονται για το αναπτυγµένο πνεύµα Μονάδας.

ζ. ∆ιαθέτουν εύκαµπτη και ευέλικτη οργάνωση.

η. Προσαρµόζονται εύκολα στον ΑΝΣΚ (Αντικειμενικό Σκοπό).

θ. Η συνηθέστερη τακτική τους είναι η εφαρµογή της µεθόδου «ταχεία κρούση και αποµάκρυνση».


Στη Περιοχή Ευθύνης της ΑΣΔΕΝ τα κύρια νησιά συγκροτούν τη Δύναμη Αμέσου Επεμβάσεως.Πρόκειται για Αμφίβιους Καταδρομείς με Πεζικό σε αποστολές προκατάληψης ή ανακατάληψης μικρονησίδων ή βραχονησίδων. Εδώ εγείρεται ζήτημα αλληλοϋποστήριξης των νήσων.

Δομή Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων

Κυριότερη εξέλιξη που έλαβε χώρα ήταν η συγκρότηση της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων υπό το ΓΕΕΘΑ που ανέλαβε τις μονάδες ειδικών επιχειρήσεων: ΔΥΚ, ΕΤΑ, Ζ ΜΑΚ, 31 ΜΕΕΔ, ΜΥΑ. Πρόσφατως αποφασίστηκε η ίδρυση της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικού Πολέμου που περιλαμβάνει όλες τις μονάδες και σχηματισμούς εκτός των παραπάνω μονάδων.

Οι ελληνικές ειδικές δυνάμεις είναι αναλόγως του κλάδου των Ενόπλων Δυνάμεων και χωρίζονται ως εξής:

Η Π.Α διαθέτει την 31η Μοίρα Επιχειρήσεων Έρευνας Διάσωσης που υπάγεται στην Διοίκηση Αεροπορικής Υποστήριξης.
Το Π.Ν διαθέτει την Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών που υπάγεται στο Αρχηγείο Στόλου.
Ο Ε.Σ έχει στην δύναμη του τις ακόλουθες μονάδες:
Την 1η Ταξιαρχία Καταδρομών Αλεξιπτωτιστών με έδρα την Ρεντίνα που περιλαμβάνει:
Μοίρες Καταδρομών στην Βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα τις Β’ ΜΚ στην Νάουσα, την Δ’ στην Ρεντίνα και την Ε’ στην Δράμα, καθώς και αριθμό εφεδρικών Μοιρών Κ/Δ.
Μοίρες Αλεξιπτωτιστών σε Κρήτη (Μάλεμε) και Αττική (Ασπρόπυργος) αντίστοιχα που περιλαμβάνει την 1η ΜΑΛ και την 2η. Τόσο οι Μοίρες Καταδρομών όσο και οι Μοίρες των Αλεξιπτωτιστών είναι μεγέθους Τάγματος.
Την 32α Ταξιαρχία Πεζοναυτών με έδρα τον Βόλο που περιλαμβάνει: το 505 και 521 Τάγματα στον Βόλο και το 575 στην Αυλώνα, το 32ο Τάγμα Υποστηρίξεως, την 32η Ίλη Μέσων Αρμάτων, την 32α Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού, τον 32ο Λόχο Διαβιβάσεων και τον 32ο Λόχο Μηχανικού.
Την 13η Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων που περιλαμβάνει:
Το Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών.
Την Ζ’ Μοίρα Αμφίβιων Καταδρομών.
Πέντε Αμφίβιες Μοίρες Καταδρομών ή Ειδικά Τάγματα Εθνοφυλακής.
Την 71η Α/Μ Ταξιαρχία Πεζικού. Έχει δύναμη 3 Ταγμάτων Α/Μ ΠΖ, Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού, Πυροβολαρχία Α/Α Πυροβολικού και τα απαραίτητα τμήματα υποστήριξης.
5η Α/Μ Ταξιαρχία.
Να σημειώσουμε εδώ, ότι περιλαμβάνονται μόνο οι ενεργές Μονάδες ΕΔ κι όχι οι δεκάδες εφεδρικοί Λόχοι Καταδρομών (ΛΟΚ). Για τις Ελληνικές ΕΔ θα ακολουθήσει εκτενές άρθρο στο βραχυπρόθεσμο μέλλον.


Τα σκάφη της ελληνικής εταιρείας MOTOMARINE τύπου Magna 960 RIB. Χρησιμοποιούνται από τις Μοίρες Αμφίβιων Καταδρομών ή ΕΤΕΘ. Δεν προσφέρουν καμία προστασία από τα στοιχεία της φύσης και το εχθρικό πυρ.

Η Τουρκική Απειλή

Η Τουρκία τα τελευταία χρόνια έχει επιδείξει ιδιαίτερο ζήλο για τις Ειδικές Δυνάμεις της, τόσο σε οργανωτικό επίπεδο, όσο και στον εξοπλισμό τους. Ο λόγος που γινεται αυτό είναι οι συνεχείς επιχειρήσεις εναντίον του PKK, καθώς και οι επιχειρήσεις στο Ιράκ και τη Συρία. Σε όλα τα προαναφερθέντα μέτωπα επιχειρήσεων που έχει ανοιξει, οι απειλές που αντιμετωπίζει είναι ασύμμετρες, συνεπώς απαιτούνται ειδικές δυνάμεις επιθετικού χαρακτήρα και υψηλού επιπέδου, οι οποίες θα μπορούν να πετυχαίνουν τους εκάστοτε αντικειμενικούς σκοπούς (ΑΝΣΚ).

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΤΑΔΡΟΜΩΝ

Δυνάμεις Καταδρομών διαθέτουν ο Τουρκικός Στρατός και η Τουρκική
Στρατοχωροφυλακη.

Τουρκικός Στρατός

Σύμφωνα με ανοικτές πηγές, οι Δυνάμεις Κ/Δ του Τουρκικού Στρατού συγκροτούνται σε επτά (7) Ταξιαρχίες (των 4-5 Ταγμάτων), δυο Συντάγματα (των 3 Ταγματων), κι ένα Τάγμα ορεινών Κ/Δ. Συνολικά δηλαδή εκτιμάται οτι ο Τουρκικός Στρατός διαθέτει 35-40 Τάγματα Κ/Δ.

Οι σχηματισμοί έχουν ως εξής:

Κέντρο Εκπαιδεύσης ορεινών Κ/Δ, με έδρα το Egirdir. Είναι σχηματισμός επιπέδου Συντάγματος.
1η Ταξιαρχία Κ/Δ (4ο ΣΣ), με έδρα την Καισάρεια. Σην 1η Ταξ. Κ/Δ ανήκει και το Τουρκικό Τάγμα Αλεξιπτωτιστών.
2η Ταξιαρχία Κ/Δ (4ο ΣΣ), με έδρα το Bolu.
3η Ταξιαρχία Κ/Δ (2η Στρατιά), με έδρα την Siirt.
4η Ταξιαρχία Κ/Δ (1η Στρατιά), με έδρα τη Βιζύη. Αν κι έχει μετασταθμεύσει από το 1996 στο Τουντσελι της ΝΑ Τουρίας, εκτιμάται ότι αναμένεται να δράσει υπέρ της 1ης Στρατιάς σε περίπτωση Ελληνοτουρκικής αναμέτρησης
Ταξιαρχία Ορεινών Κ/Δ (2η Στρατιά), με έδρα το Ηakari.
10η Ταξιαρχία Κ/Δ (3η Στρατιά), με έδρα το Tatvan. Πρόκειται για αναδιοργάνωση της πρώην 10ης Μ/Π Ταξιαρχιας ΠΖ.
49η Ταξιαρχία Κ/Δ (3η Στρατιά), με έδρα το Bingol. Πρόκειται για αναδιοργάνωση της πρώην 49ης Μ/Π Ταξιαρχιας ΠΖ.
5o Σύνταγμα Κ/Δ (1η Στρατιά), με έδρα την Ίμβρο.
57ο Τάγμα Βουνών και χιονιών (3η Στρατιά). με έδρα το Sarikamis.
Η διάταξή τους φαίνεται στην παρακάτω εικόνα.


Διάταξη Τουρκικών Δυνάμεων Καταδρομών του Τουρκικού Στρατού.
Τουρκική Στρατοχωροφυλακη

Οι Δυνάμεις Κ/Δ της Στρατοχωροφυλακης συγκροτούνται σε μία Ταξιαρχία (των 4 Ταγμάτων) και σε 9 Συντάγματα (των 2-3 Ταγμάτων). Συνολικά η Τουρκική Στρατοχωροφυλακή διαθέτει 25-30 Τάγματα Κ/Δ, τα οποία σε περίοδο επιχειρήσεων συμμετέχουν κανονικά στα σχέδια του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου.

Οι Σχηματισμοί έχουν όπως παρακάτω:

1η Ταξιαρχία Κ/Δ Σ-Χ, με έδρα το Τσακιρσογκούτ.
Κέντρο Ελέγχου & Ασκήσεων (επίπεδο Συντάγματος), με έδρα την Βιζύη. (1η Στρατιά).
1ο Σύνταγμα Κ/Δ Σ-Χ, με έδρα το Λίτσε. (2η Στρατιά).
2ο Σύνταγμα Κ/Δ Σ-Χ, με έδρα το Bingol. (3η Στρατιά).
3ο Σύνταγμα Κ/Δ Σ-Χ, με έδρα την Πάτνος. (3η Στρατιά)
4ο Σύνταγμα Κ/Δ Σ-Χ, με έδρα το Σιλβάν. (2η Στρατιά).
6ο Σύνταγμα Κ/Δ Σ-Χ, με έδρα την Μανίσα. (4η Στρατιά).
7ο Σύνταγμα Κ/Δ Σ-Χ, με έδρα την Φώκαια. (4η Στρατιά).
8ο Σύνταγμα Κ/Δ Σ-Χ, με έδρα το Μπευντουσεμπάπ. (2η Στρατιά)
Τακτικό Σύνταγμα Κ/Δ Σ-Χ, με έδρα την Κωνσταντινούπολη. (1η Στρατιά).

Διάταξη των Τουρκικών Δυνάμεων Καταδρομών της Τουρκικής Στρατοχωροφυλακής.
Οργάνωση

Τάγμα: Ενα Τουρκικό Τάγμα Κ/Δ (ΤΚ/Δ) διαθέτει έναν Λόχο Υποστήριξης Επιτελείου και 3 Λόχους ΚΔ.


Δομή Τουρκικού Τάγματος Καταδρομών.
Λόχος: Ο Τουρκικός Λόχος Κ/Δ διαθέτει την Διμοιρία Διοικήσεως, τέσσερίς (4) Διμοιρίες Κρούσης, μια Ομάδα όλμων 81χιλ. κι ένα τμήμα παρατηρητών.

Δομή Τουρκικού Λόχου Καταδρομών.
Οπλισμός

Ο οπλισμός, όσον αφορά τα βαρέα όπλα, των Τουρκικών Μονάδων Κ/Δ είναι αρκετά βαρύς σε διαμέτρημα, αλλά ελαφρύς όσον αφορά την κινητικότητα. Συγκεκριμένα, οι Ταξιαρχίες Κ/Δ διαθέτουν τμήματα Πυροβολικού, τα οποία είναι εφοδιασμένα με 12 ρυμουλκούμενα πυροβόλα Μ101 και 8 ρυμουλκούμενα ΠΕΠ ΤR-107. Επίσης, υπάρχουν και όλμοι 120/105 και 81 χιλιοστών, οι οποίοι είναι ενταγμένοι στα Τάγματα και στους Λόχους αντίστοιχα. Όλα τα παραπάνω υποδηλώνουν πως οι Τουρκικές Κ/Δ μοιάζουν κι ενεργούν πιο πολύ σαν επίλεκτα αεροκίνητα τμήματα συμβατικού ΠΖ, όπως η Ελληνική 71η Α/Μ Ταξιαρχία, παρά σαν τμήματα ειδικών δυνάμεων, όπως η Ελληνική Ταξιαρχία Κ/Δ-Α/Λ.

Συμπέρασμα

Είναι σαφές πως οι σχετικά «βαριές» Μονάδες Κ/Δ σε συνδυασμό με την υψηλή επάνδρωση, την υψηλή «επαγγελματοποίηση» και την ύπαρξη πολλών εναέριων μέσων, επιτρέπουν στην Τουρκία να τις μετακινεί σε διαφορετικά θέατρα επιχειρήσεων κατά το δοκούν, με αποτέλεσμα να «ανακατεύει» την τράπουλα, και να επιτυγχάνει απόλυτο στρατηγικό κι επιχειρησιακό αιφνιδιασμό. Η Γεωγραφία της Τουρκικής επικράτειας εξάλλου, δεν της επιτρέπει να μετακινεί τις συμβατικές της Μονάδες (ΠΖ-ΤΘ) με ταχύτητα. Συνεπώς αντιλήφθηκαν σχετικά γρήγορα την ανάγκη για την δημιουργία ταχύκινητων Μονάδων Κ/Δ οι οποίες θα μπορούν να δρουν
μετά από μικρή και γρήγορη προετοιμασία και σε αντιαντάρτικες επιχειρήσεις στα Ανατολικά, και σε συμβατικές Επιχειρήσεις στα Δυτικά.


Σε περίπτωση κατάληψης ελληνικής βραχονησίδας εάν δεν υπάρξει άμεση ανταπόκριση απαιτείται σε δεύτερο χρόνο τοπική αεροπορική και ναυτική υπεροχή.

Τα νησιά δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστά σημεία άμυνας αλλά ως ενιαίο δίκτυο που θα υποστηρίζονται και θα καλύπτονται το ένα με το άλλο. Αυτό προϋποθέτει δυνάμεις εύκαμπτες και με τακτική ευελιξία και ευκινησία με τα κατάλληλα μέσα φυσικά.


Δράση των Τουρκικών Δυνάμεων Κ/Δ στο Ελληνοτουρκικό Θέατρο Επιχειρήσεων.

Στη Περιοχή Ευθύνης του Δ Σώματος Στρατού τα Τουρκικά Τάγματα Καταδρομών αναμένεται να δράσουν στα μετόπισθεν των νομών Έβρου, Ροδόπης και Ξάνθης με στόχο τη συνεργασία με ακραία στοιχεία της μειονότητας και παραστρατιωτικές ομάδες. Παράλληλα, να προβούν σε επιχειρήσεις εναντίον στρατηγικών στόχων όπως τακτικά στρατηγεία, σταθμούς διοικήσεως και λοιπά έργα υποδομών με στόχο αφενός τη δέσμευση ελληνικών δυνάμεων για τη φύλαξη των παραπάνω στόχων και αφετέρου για την προσβολή ευπαθών στόχων που χαρακτηρίζονται ως κέντρα βάρους με προφανή επιχειρησιακή αξία για τον Ε.Σ.

Είναι γεγονός και κοινώς παραδεκτό πως τα Τάγματα Καταδρομών της Τουρκικής Στρατοχωροφυλακής θα επικεντρωθούν στην ασφάλεια της τουρκικής ενδοχώρας και των στόχων ελληνικού ενδιαφέροντος και δεν θα δράσουν εναντίον της ελληνικής επικράτειας χωρίς ωστόσο αυτό να μπορεί να αποκλειστεί. Παράλληλα, θα αναλάβουν την ασφάλεια των τουρκικών μετόπισθεν διασφαλίζοντας την ασφάλεια της ηπειρωτικής χώρας απέναντι από το Κουρδικό στοιχείο που ενδεχομένως να εκμεταλλευτεί τη κρίση μεταξύ Ελλάδας Τουρκίας και να δράσει ευκαιριακά δημιουργώντας συνθήκες αποσταθεροποίησης. Συνεπώς, είναι δεδομένη και αυτονόητη η δέσμευση Ταγμάτων της Τουρκικής Στρατοχωροφυλακής για επιχειρήσεις Εσωτερικής Ασφάλειας. Αντιστοίχως εάν υπήρχε ελληνική Χωροφυλακή θα μπορούσε να αναλάβει αυτού του τύπου τις αποστολές απαλλάσσοντας τις Ε.Δ.


Η ύπαρξη εκατοντάδων μικρών νησιών και βραχονησίδων αποτελεί ιδανικό πεδίο διεξαγωγής αμφίβιων επιχειρήσεων.
Στη Περιοχή Ευθύνης της ΑΣΔΕΝ τα Τάγματα Καταδρομών του Τουρκικού Στρατού θα αναλάβουν να εκμεταλλευτούν το νησιωτικό πεδίο των εκατοντάδων νησίδων, βραχονησίδων και ενδιάμεσων νήσων δημιουργώντας σύγχυση στα ελληνικά επιτελεία. Άλλωστε η γεωγραφία ευνοεί τη τουρκική δραστηριότητα. Το παραπάνω δύναται να λάβει χώρα είτε με αεροκίνητες και αεροποβατικές ενέργειες είτε με αμφίβιες. Επιπροσθέτως, στόχοι στρατηγικής αξίας όπως η Σκύρος ή οι παράκτιες συστοιχίες των Exocet του ΠΝ θα αποτελέσουν στόχους για τις Τουρκικές Ειδικές Δυνάμεις.


Hummer με ραντάρ επιτήρησης εδάφους BOR-A-550 της Γαλλικής εταιρίας Thales. Οι πληροφορίες είναι ζωτικής σημασίας και αξίας.


Hummer με θερμική κάμερα νυχτερινής επιτήρησης Margot XXXL της Γαλλικής εταιρίας Thales (πρώην Thomson-CSF).
Πρέπει να τονιστεί το γεγονός πως σε ενδεχόμενη αναμέτρηση Ελλάδας-Τουρκίας, είναι αδύνατο να χρησιμοποιηθεί το σύνολο των Τουρκικών Δυνάμεων Κ/Δ, παρά την όποια ευκολία μετακίνησης τους. Τούτο συμβαίνει επειδή στην ΝΑ Τουρκία οι Μονάδες Κ/Δ είναι οι μόνες που μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το PKK. Συνεπώς, μόνο ένα μέρος τους εκτιμάται ότι θα εμπλακεί έναντι της Ελλάδας. Σε συμμετρικές επιχειρήσεις, όπως σε μια Ελληνοτουρική αναμέτρηση, οι Μονάδες Κ/Δ μπορούν να αναλάβουν τις εξής αποστολές:

Ταχεία κρούση και δολιοφθορές σε εφεδρείες και θέσεις ΔΜ.
Εκτέλεση περιπόλων αναγνωρίσεων.
Κατάδειξη στόχων για το Τουρκικό Πυραυλικό Πυροβολικό.
Πιο εκτεταμένη αναμένεται να είναι η χρήση Τουρκικών Μονάδων Καταδρομών στο θέατρο επιχειρήσεων του Αιγαίου, όπου πέραν των πιο πάνω αποστολών, μπορούν να εκτελέσουν και τις κάτωθι:

Προκατάληψη αφύλαχτης βραχονησίδας.
Κατάληψη βραχονησίδας.
Δημιουργία προγεφυρώματος σε μεσαίες και μεγάλες νήσους.
Δολιοφθορές σε προκεχωρημένες θέσεις ρανταρ, σε Σταθμούς Διοικήσεως και σε προκεχωρημένα αεροδρόμια.
Αεροπρογεφυρώματα

Οι πτήσεις ελικοπτέρων είναι πολύ δύσκολο να λάβουν χώρα και από τις δύο πλευρές δεδομένης της έγκαιρης προειδοποίησης από τα ΣΑΕ των δύο χωρών. Η Τουρκία βέβαια έχοντας εγγύτητα και κάνοντας χρήση του ανάγλυφου μπορεί να μεταφέρει αιφνιδιαστικά δυνάμεις στα μικρονήσια και βραχονησίδες της ΑΣΔΕΝ ενώ ο ΕΣ πρέπει να διασχίσει το Αιγαίο.

Επίλογος

Η Τουρκία συνολικά διαθέτει 65-75 Τάτματα Κ/Δ, με εκτιμώμενη δύναμη τουλάχιστον 40.000 ανδρών, και με υψηλά ποσοστά επάνδρωσης κι επαγγελματοποίησης. Σε συνδυασμό με την ύπαρξη εκατοντάδων ελικοπτέρων και μεταγωγικών αεροσκαφών, δημιουργείται ένα εκρηκτικό μείγμα για την Ελληνική άμυνα, το οποίο είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Κατά την άποψη του γράφοντος, οι μόνες λύσεις σε αυτή την απειλή είναι οι κάτωθι:

Πιο αποτελεσματική και πιο ποιοτική εκπαίδευση.
Άμεση αναδιοργάνωση, με ριζική αναδιάταξη δυνάμεων και εκτενή μείωση του «γεωγραφικού» αποτυπώματος, ειδικά του Ελληνικού Στρατού.
Προσλήψεις επαγγελματιών οπλιτών με σχέδιο και αντικειμενικά κριτήρια.
Άμεση αύξηση της θητείας, για να βελτιωθούν τα ποσοστά επάνδρωσης των Μονάδων.
Υλικοτεχνική υποδομή
Είναι υποχρέωση και καθήκον όλων των Ελλήνων να καταλάβουμε, πως με την κάθετη μείωση των αμυντικών κονδυλίων και τον εκκούσιο παραγκωνισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, η χώρα χάνει ένα σημαντικό μέρος της ισχύος της, με αποτέλεσμα να υποχωρεί συνεχώς στις όποιες απαιτήσεις της Τουρκίας. Με λίγα λόγια, χρειαζόμαστε ένα άμεσο «λίφτιγκ» για να μπορέσει η χώρα να σταθεί με αξιώσεις απέναντι στις όποιες προκλήσεις.


Αρκεί οποιοσδήποτε να δει τον χάρτη για να αντιληφθεί τη μεγάλη πρόκληση που καλείται να διαχειριστεί η ΑΣΔΕΝ.

Τα Δωδεκάνησα αποτελούν χώρο ύπαρξης πάρα πολλών δυνητικού ενδιαφέροντος περιοχές για τη Τουρκία.

 

Aσφαλώς και η έλευση των Kiowa συμβάλει τα μέγιστα σε αποστολές συλλογής πληροφοριών, άμεσης αντίδρασης και στοχοποίησης.

Ακολουθεί το επόμενο Σκ το δεύτερο μέρος του αφιερώματος. 

Ανδρέας Ματζάκος: Συνάντηση Τραμπ-Ερντογάν: Συμπεράσματα για την Ελλάδα

Στις 28-29 Ιουνίου συναντήθηκαν οι ηγέτες των κρατών των 20 μεγαλυτέρων οικονομιών του πλανήτη στην Οσάκα της Ιαπωνίας. Για την χώρα μας είχε μεγάλο ενδιαφέρον το αποτέλεσμα των συνομιλιών μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ και του προέδρου της Τουρκίας Ερντογάν, καθώς πολλοί ανέμεναν να ακούσουν για οικονομικές κυρώσεις που ο Τραμπ θα επέβαλε στην Τουρκία, λόγω της επιμονής της για παραλαβή τoυ Αντιαεροπορικού Συστήματος (Α/Α) S-400 από την Ρωσία.

Αντ’ αυτού, ο Τραμπ δικαιολόγησε πλήρως την απόφαση του Ερντογάν να προσφύγει στην Ρωσία για αγορά των S-400, κατηγορώντας μάλιστα την κυβέρνηση Ομπάμα, ότι δεν φέρθηκε στην Τουρκία με δίκαιο τρόπο, αρνούμενη την πώληση του αντίστοιχου αμερικανικού Α/Α συστήματος Patriot.

Γιατί όμως ο Τραμπ δεν επέβαλε κυρώσεις στην Τουρκία στην παρούσα φάση; Δεν συνεχίζει η αγορά του συγκεκριμένου Α/Α ρωσικού οπλικού συστήματος καθώς και η πιθανή λειτουργία του μαζί με τα αμερικανικά μαχητικά F-35, να αποτελεί ευκαιρία για την αποκάλυψη της τεχνολογίας που καθιστά τα μαχητικά αόρατα, όπως διατεινόταν η αμερικανική πλευρά; Τι συμπεράσματα μπορεί η Ελλάδα να αντλήσει από αυτήν την συνάντηση της οποίας τα αποτελέσματα δεν ήταν αυτά που περίμενε τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης;

Η θέση που υποστηρίζεται στο άρθρο είναι ότι η επιβολή οικονομικών κυρώσεων στην Τουρκία από τις ΗΠΑ, θα κατέτασσε αυτομάτως την Τουρκία, χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, στους εχθρούς της Αμερικής. Μια τέτοια ενέργεια θα διαμόρφωνε ένα πολύ κακό κλίμα εντός του ΝΑΤΟ για την Τουρκία και θα δυσκόλευε την καθημερινή λειτουργία της συμμαχίας.
Στην πρώτη παράγραφο του άρθρου θα αναλυθεί η αλληλεπίδραση F-35 και S-400, στην δεύτερη παράγραφο θα εξηγηθεί γιατί ο Τραμπ δεν επέβαλε οικονομικές κυρώσεις στην Τουρκία, στη συνέχεια θα δούμε ποια τα συμπεράσματα για την χώρα μας και το άρθρο θα κλείσει με επίλογο.

Αλληλεπίδραση F-35 ΚΑΙ S-400

Καθώς πλησιάζει το διάστημα για την μεταφορά των S-400 από την Ρωσία στην Τουρκία, οι ΗΠΑ, με επιστολή την 6η Ιουνίου, του πρώην ασκούντος καθήκοντα Υπουργού Εθνικής Αμύνης Patrick Sanahan προς τον Τούρκο ομόλογο του Ακάρ, είχαν διαμηνύσει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο στην Τουρκία, ότι:

- Θα σταματούσε η συμμετοχή της στο πρόγραμμα παραγωγής των F-35, την 31 Ιουλίου 2019.

- Θα σταματούσε η εκπαίδευση των Τούρκων πιλότων στις ΗΠΑ, καθ’ όσον η δεύτερη σειρά, έχει προγραμματισμένη εκπαίδευση στο διάστημα Ιουνίου-Νοεμβρίου 2019.

- Το Κογκρέσο θα εξέταζε την επιβολή οικονομικών κυρώσεων μέσω του νομοσχεδίου Countering America’s Adversaries Through Sanctions (CAATSA). Το νομοσχέδιο αυτό είχε υπογραφεί την 2α Αυγούστου 2017, για να αντιμετωπιστούν οι εχθρικές προς τα αμερικανικά συμφέροντα ενέργειες της Ρωσίας, του Ιράν και της Βορείου Κορέας.

Η επιστολή αυτή, όχι μόνο για το ύφος της, αλλά και διότι έθετε συγκεκριμένο χρονικό όριο για την μη παραλαβή των S-400, χαρακτηρίστηκε από τον Ακάρ ως εκτός συμμαχικού πνεύματος, ενώ προκάλεσε σοβαρό προβληματισμό στην Τουρκία. Προβληματισμό γιατί μια τόσο σοβαρή επιστολή, εστάλη πριν τις επαναληπτικές εκλογές για την δημαρχία της Κων/πολεως την 23η Ιουνίου, ενώ θα μπορούσε να είχε σταλεί κάλλιστα μετά.

Με την επιστολή Sanahan, φάνηκε η Αμερική να δίνει ένα τέλος στην πιθανότητα συνυπάρξεως F-35 και S-400. Παρά ταύτα ο Τραμπ στην κρίσιμη αυτή συνάντηση, δεν επέβαλε τις κυρώσεις που αρκετοί ανέμεναν. Γιατί;

Γιατί τελικώς ο Τραμπ δεν επέβαλε οικονομικές κυρώσεις στην παρούσα φάσης;

Οι λόγοι είναι πολλοί, για την οικονομία του χώρου θα αναφερθούν οι τέσσερις κυριότεροι:

- Οικονομικές κυρώσεις θα επιβάρυναν την ήδη βεβαρημένη τουρκική οικονομία δυσκολεύοντας την ζωή του Ερντογάν, μετά και την ήττα του υποψηφίου του ΑΚΡ στις επαναληπτικές δημοτικές εκλογές στην Κων/πολη, από τον Ιμάμογλου. Μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργούσε αναταραχή στο εσωτερικό της Τουρκίας.

- Η Τουρκία συνεχίζει να αποτελεί ανάχωμα σε πιθανή κάθοδο της Ρωσίας στην Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή. Και ο έλεγχος των στενών των Δαρδανελίων και το έδαφος της, συνεχίζουν να έχουν βαρύνουσα σημασία για την Δύση.
- Οι ΗΠΑ χωρίς να επιβάλλουν τις κυρώσεις, τουλάχιστον στην παρούσα φάση και πριν την παραλαβή από την Τουρκία των S-400, όχι μόνο δίνουν ευκαιρία στον Ερντογάν να επανεκτιμήσει την κατάσταση των σχέσεων Τουρκίας-ΗΠΑ, αλλά και διατηρούν το δικαίωμα να μην παραδώσουν τα F-35 στην Τουρκία.

- Τέλος, στην Μέση Ανατολή είναι ήδη τεταμένη η κατάσταση με το Ιράν, μετά τις πρόσφατες δολιοφθορές σε τάνκερ στον περσικό κόλπο, για τις οποίες ΗΠΑ και Ισραήλ θεωρούν υπεύθυνο το Ιράν. Δεν θα ήταν σώφρον για τις ΗΠΑ να ανοίξουν και νέο μέτωπο και με την Τουρκία. Αν τελικώς το ανοίξουν, θα έχουν καταφέρει να έχουν ένα μεγάλο σιιτικό και ένα μεγάλο σουνιτικό κράτος απέναντι τους. Και αυτό θα ήταν μια αιτία για γενικότερη ανάφλεξη στην Μέση Ανατολή.
Όμως τι συμπεράσματα μπορεί να αντλήσει η χώρα μας από τον τρόπο που εξελίχθηκε η συνάντηση των G-20;

Συμπεράσματα για την Ελλάδα

Πολλοί εντός Ελλάδος, μετά την συνεχή τουρκική δραστηριότητα εντός της κυπριακής ΑΟΖ για την ανακάλυψη υδρογονανθράκων, με τις απειλές για γεώτρηση και εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην περιοχή του Καστελόριζου, είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους στις ενέργειες του Αμερικανού προέδρου, στην συγκεκριμένη συνάντηση των G-20, προκειμένου η Τουρκία να αισθανθεί επιτέλους διπλωματική πίεση. Φαντάζονταν ότι οι ΗΠΑ θα σχημάτιζαν μια ομπρέλα προστασίας των ελληνικών συμφερόντων στην ΝΑ Μεσόγειο.

Είχαν δημιουργηθεί δηλαδή προσδοκίες πέραν κάθε λογικής, μια πολιτική οντότητα, η Ελλάδα, να εξαρτά την στρατηγική της για την προώθηση ζωτικών συμφερόντων της, από τις ενέργειες τρίτης χώρας. Χωρίς η Ελλάδα να έχει πρόθεση και σχέδιο να χρησιμοποιήσει τους συντελεστές ισχύος της για την υποστήριξη των δικών της συμφερόντων. Και αυτό κατά παράβαση μιας από τις βασικές αρχές της ρεαλιστικής σχολής των διεθνών σχέσεων, της αυτοβοηθείας (selfhelp), που λέει ότι, αν δεν έχεις την δυνατότητα ως κράτος στο άναρχο διεθνές σύστημα να υπερασπίσεις τα ζωτικά σου συμφέροντα, ουδείς άλλος θα το κάνει για σένα. Ότι όρους και να έθεσε η αμερικανική διοίκηση σχετικώς με το θέμα των S-400 στην Τουρκία, το έκανε για την προάσπιση των δικών της συμφερόντων. Ουδόλως σκέφτηκε τα ελληνικά συμφέροντα, όπως είναι απολύτως λογικό, πριν θέσει περιορισμούς στην Τουρκία.

Επίλογος

Το αμερικανικό νομοσχέδιο CAATSA, συντάχθηκε για να αντιμετωπίσει τις εχθρικές ενέργειες κατά αμερικανικών συμφερόντων, δηλαδή της Ρωσίας στην Ευρώπη και την Ευρασία, των ενεργειών του Ιράν για αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Κορέας στην κορεατική χερσόνησο. Εάν οι ΗΠΑ ενέτασσαν τόσο εύκολα και την Τουρκία στις προβλέψεις του ιδίου νομοσχεδίου, τότε θα έριχναν νερό στον μύλο της Ρωσίας, η οποία θα είχε επιτύχει πράγματι ρήξη στην νοτιανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Θα είχε επιτύχει η Ρωσία μια άνευ προηγουμένου αναστάτωση στο ΝΑΤΟ, με μια χώρα μέλος του να αντιμετωπίζεται ως εχθρική χώρα από την ίδια την συμμαχία. Βεβαίως αυτό δεν σημαίνει ότι η Τουρκία έχει λευκή κάρτα να ενεργεί κατά των συμφερόντων της Αμερικής ή του ΝΑΤΟ, ή ότι δεν μπορεί να τις επιβληθούν κυρώσεις σε μεταγενέστερο στάδιο.

Σε ότι αφορά την χώρα μας, η Ελλάδα πρέπει να συντάξει το γρηγορότερο δυνατόν Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας, προκειμένου να αντιμετωπίσει απειλές κατά των συμφερόντων της και μάλιστα των ζωτικών και, να εκμεταλλευτεί ευκαιρίες για την προώθηση τους. Χωρίς ένα τέτοιο σχέδιο, κάθε γεγονός που θα συμβαίνει ειδικώς με την Τουρκία, θα εξελίσσεται σε κρίση. Κάθε νέο γεγονός θα μας αιφνιδιάζει. Και όταν αιφνιδιάζεσαι, ενεργείς σπασμωδικά, χωρίς λογική αλληλουχία αντιδράσεων, χωρίς να γνωρίζεις τι περιμένεις να επιτύχεις σε κάθε πιθανή ενέργεια της Τουρκίας και όχι μόνο. Και ας σημειωθεί ότι η Τουρκία δεν είναι καθόλου απρόβλεπτη. Πριν ενεργήσει, αναγγέλλει τι θα κάνει και στη συνέχεια το κάνει.


* Ο Ανδρέας Ματζάκος είναι Απόστρατος Αξκος του ΣΞ και κατέχει MSc στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές. Είναι δόκιμος ερευνητής στον Τομέα Αμυντικών Θεμάτων του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου και μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών.