Ευάγγελος Γριβάκος* : Η ΣΚΟΠΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 3 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ-ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤIΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ –ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ.

Posted in ΕλεύθερηΓνώμη

Κατά την Επανάσταση του 1821, το Έθνος, αποβλέποντας στον προσδιορισμό της εθνικής του υπόστασης και της πολιτικής του ταυτότητας, έθεσε, με βάση την χριστιανική πίστη, ως επικεφαλίδα του προοιμίου της «Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας» του την φράση «Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος». Η ιστορική αυτή ομολογία που «άντεξε» σε όλες τις αναθεωρήσεις των προηγούμενων Συνταγμάτων, συναντάται αναγεγραμμένη και στο προοίμιο του σήμερα ισχύοντος Συντάγματος, σηματοδοτούσα την ευρύτερη έννοια της σχέσης Θρησκείας/ Εκκλησίας και Πολιτείας/ Κράτους.

Παντελής Μπουκάλας - Καθημερινή: Πόθεν το κοινόν άσμα «Μακεδονία ξακουστή»

Posted in ΕλεύθερηΓνώμη

Ε​​πειδή γνώση δίχως ανάγνωση, στον κόσμο της γραφής όπου κατοικούμε, δεν γίνεται, ξανακοιτάζω την «Ιστορία της Μακεδονίας 1354-1833» του Απόστολου Βακαλόπουλου (Εκδόσεις Βάνιας, Θεσσαλονίκη 1988). Εισαγωγή, παράγραφος πρώτη: «Με τον όρο “Μακεδονία” δεν εννοώ μόνο την ελληνική (Νότια) Μακεδονία ή την αυτόνομη (βόρεια) γιουγκοσλαβική, αλλά την “μείζονα” έκταση που είχε περίπου η χώρα αυτή κατά την αρχαιότητα, έκταση που συμπίπτει σχεδόν με την αντίστοιχη της εποχής των τελευταίων χρόνων της τουρκοκρατίας. Αν λαμβάνω υπ’ όψη μου τις ακραίες αυτές χρονικά εποχές, το κάνω γιατί κατά τους μέσους χρόνους ο γεωγραφικός όρος Μακεδονία είναι αόριστος, και στους βυζαντινούς συγγραφείς γενικά –χωρίς να μνημονεύουμε βέβαια τις εξαιρέσεις– σημαίνει συχνά το μεγαλύτερο τμήμα της Αλβανίας, την Βόρεια Θράκη (Ανατολική Ρουμελία της τουρκοκρατίας) ή την σημερινή Νότια Βουλγαρία, συχνά και την σημερινή Θράκη».
Μύλος; Οπως και να ’χει, με το «περίπου», το «σχεδόν» και το «αόριστος γεωγραφικός όρος» ο ιστορικός προειδοποιεί ότι κινούμαστε σε επισφαλές έδαφος. Και με την υποσημείωσή του για τη λέξη «γιουγκοσλαβική» του κειμένου του μας δείχνει καθαρά ότι το ίδιο όνομα μπορεί να αλλάζει νόημα κατά τον χρήστη του: «Από νωρίς πολλοί Σλάβοι χρησιμοποιώντας τον όρο “Μακεδονία” αναφέρονται κυρίως στην Βόρεια Μακεδονία, την πέρα από την σημερινή ελληνική Μακεδονία, από την οποία χωρίζεται με υψηλούς βορεινούς όγκους. (Βλ. π.χ. τον C. Jirecek, Geschichte der Bulgaren, Prag 1876, σ. 510, 577, όπου χρησιμοποιεί τον όρο “Μακεδονία” με την έννοια Βόρεια Μακεδονία)».

https://www.youtube.com/watch?v=SQw7MNaxj3Q Κλίκ για το άσμα Μακεδονία Ξακουστή!

Δημήτρης Κ. Μπάκας: Η «ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ» ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Posted in ΕλεύθερηΓνώμη

Προοίμιο
Κανένα πρόσωπο γνώσης, όσο προικισμένο και εάν είναι, δεν θα μπορούσε να προβάλει στις μέρες μας έναν ισχυρισμό, όπως ο νεαρός Ιταλός πολυμαθής της Αναγέννησης Giovanni Pico Della Mirandola, ότι είχε καταφέρει να κατέχει το σύνολο της ανθρώπινης γνώσης! Ισχυρισμός που και σε εκείνη την εποχή ήταν μια χονδροειδής υπερεκτίμηση. Σήμερα η διαθέσιμη γνώση συγκεντρώνεται σε αναρίθμητα γραπτά κείμενα, που διατηρούνται σε βιβλιοθήκες και, όλο και περισσότερο, σε ηλεκτρονικές μνήμες, στις οποίες ο καθένας έχει πρόσβαση, αλλά των οποίων κανείς δεν μπορεί να αφομοιώσει παρά ένα ελάχιστο κλάσμα.
Οι ειδήμονες, μάλιστα, έχουν γλώσσες όλο πιο «ιδιωτικές».
Η πανανθρώπινη γνώση υπάρχει ως σώμα, αλλά είναι κομματιασμένη σε βαθμό που ολοκληρώνεται μόνο σε ένα δίκτυο από υπολογιστές. Όλα τα πνευματικά επιτεύγματα συγκεντρώνονται σε διάφορα είδη βιβλιοθηκών και συλλογών, στις οποίες η ελληνική λέξη «θήκη» συνιστά ένα καθολικό επίθημα (βιβλιοθήκη,
πινακοθήκη, δισκοθήκη…). Πολλές από αυτές τις «θήκες» είναι ερμητικά κλειστές και χρησιμοποιούνται περισσότερο για εμπορικό κέρδος και όχι πάντα χωρίς βλάβη των ανθρώπων. Ουσιαστικά ο άνθρωπος υποβαθμίσθηκε από απώτερος σκοπός σε μέσον εκμετάλλευσης. Από την απόλυτα εξειδικευμένη γνώση και τη διαρκώς αναπτυσσόμενη «τεχνητή νοημοσύνη» αναπτύσσονται επιτηδειότητες, αλλά δεν αναδύεται ηθική συνείδηση. Δεν προάγεται το αίσθημα της ηθικής συνύπαρξης, αλλά αναδεικνύονται ικανότητες ανταγωνισμού και αντιπαλότητας. Ο κόσμος κλυδωνίζεται από δυσπιστία, αβεβαιότητα, φόβο και απαισιοδοξία.

PDF 

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος*: Λάθος ή σωστό το ταξίδι Τσίπρα σε Τουρκία;

Posted in ΕλεύθερηΓνώμη

Ευάγγελος Γριβάκος: ΕΙΔΑ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΕΝΗ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΑΘΗΝΩΝ  

Posted in ΕλεύθερηΓνώμη

«Όπου και να ταξιδεύσω η Ελλάδα με πληγώνει», γράφει στον ενακτήριο στίχο του ποιήματος του με τίτλο «Με τον τρόπο του ΓΣ» ο Γεώργιος Σεφέρης (1900-1971).
Αλληγορικό είναι, ασφαλώς, το νόημα του στίχου του μεγάλου Σμυρνιού ποιητή. Η Ελλάδα, ως γλυκεία Πατρίδα, ποτέ δεν πληγώνει, αντίθετα εμείς οι Έλληνες με κάποιες ανόσιες συμπεριφορές μας τραυματίζουμε πολλές φορές το γόητρο και την αίγλη της, όπως θα γίνει αντιληπτό από το γεγονός που θα αναφερθεί στη συνέχεια.
Το μεσημέρι του Σαββάτου της 10ης Νοεμβρίου 2018 γευμάτιζα με συγγενικά μου πρόσωπα στο εστιατόριο του μουσείου της Ακρόπολης με θέα τον Ιερό Βράχο σε όλη του την μεγαλοπρέπεια από την νότια πλευρά του. Εκεί διαπίστωσα το αδόκητο φαινόμενο που προβάλλεται στην φωτογραφία. Την Ελληνική Σημαία στην ανατολική πλευρά της Ακρόπολης να κυματίζει επί του υψηλού ιστού της κομένη, «κουτσουρεμένη» κατά το ένα της άκρο, με τις επ΄αυτής παράλληλες μπλε και λευκές λωρίδες (που εμβληματικά σημαίνουν την φράση «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ»), να φαίνονται χαρακτηριστικά μικρότερες (κοντύτερες) από τις κανονικές κατά την διαμήκη έννοια, έστω και από την απόσταση των 200 περίπου μέτρων που απέχει σε ευθεία γραμμή το εστιατόριο από την Ακρόπολη.