ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ: Ερχεται «θερμός» Σεπτέμβριος με τη γείτονα

Posted in ΕλεύθερηΓνώμη

1--159

Την απελευθέρωση του ανθυπολοχαγού Αγγελου Μητρετώδη και του λοχία ΕΠΟΠ Δημήτρη Κούκλατζη επιτάχυναν η αμερικανοτουρκική κρίση και η προσπάθεια του Ταγίπ Ερντογάν να εξομαλύνει τις σχέσεις του με την Ε.Ε.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Μήνας έντονων και περίπλοκων διπλωματικών διεργασιών προμηνύεται ο Σεπτέμβριος, καθώς κατά τη διάρκειά του αναμένεται να τεθούν επί τάπητος σειρά ζητημάτων τα οποία συνδέονται, εμμέσως ή ευθέως, με την «ποιότητα» των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Είτε πρόκειται για την επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό ή την προσπάθεια εξισορρόπησης με την Αγκυρα ώστε να μειωθεί η ένταση στο Αιγαίο, είτε αφορά την κινητικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, προεξοφλείται ότι ο Σεπτέμβριος μπορεί να αποβεί κρίσιμος.

Η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών παραμονές του Δεκαπενταύγουστου, δημιούργησε τις τελευταίες ημέρες την προσδοκία ότι η ατζέντα των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι δυνατόν να αλλάξει. Είναι γεγονός, το οποίο μπορεί να επιβεβαιωθεί τόσο από Ελληνες όσο και από Τούρκους αξιωματούχους, ότι η απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στους ανοιχτούς διπλωματικούς διαύλους ανάμεσα σε Αγκυρα και Αθήνα, ακόμα και κατά τη διάρκεια πολύ δύσκολων στιγμών στο Αιγαίο.

Οι δίαυλοι επικοινωνίας

Είναι διαχρονική η γνώση ότι η προώθηση αυτής της πολιτικής δεν αποτρέπει όλα τα προβλήματα, αλλά επιτρέπει την καλύτερη διαχείρισή τους. Τη διαχείριση από την ελληνική πλευρά είχαν προφανώς η ομάδα των διπλωματών στην οποία αναφέρθηκε ο υπουργός Εξωτερικών, αλλά και το Γραφείο του Πρωθυπουργού. Επρόκειτο, επίσης, για μια υπόθεση στην οποία ενεπλάκησαν, έστω ατύπως και μέσω δικών τους διαύλων, πολιτικοί από ολόκληρο το ελληνικό πολιτικό φάσμα.

Ωστόσο είναι απολύτως σαφές ότι την απελευθέρωση του ανθυπολοχαγού Αγγελου Μητρετώδη και του λοχία ΕΠΟΠ Δημήτρη Κούκλατζη επιτάχυνε και διευκόλυνε η αμερικανοτουρκική κρίση και η προσπάθεια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να εξομαλύνει τις σχέσεις του με την Ε.Ε. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι για την Αγκυρα η απελευθέρωση δύο στρατιωτικών, οι οποίοι επί της ουσίας δεν έκαναν κάτι παράνομο (μένει, βέβαια, να διακριβωθούν οι ακριβείς λεπτομέρειες της σύλληψής τους την 1η Μαρτίου), είναι μια κίνηση καλής θέλησης εξαιρετικά χαμηλού κόστους. Αλλωστε η πρώτη άμεση διπλωματική απάντηση της Αθήνας ήταν σε, εξίσου, συμβολικό τόνο, συγκεκριμένα με την «απεμπλοκή» των εγκαινίων του Γενικού Προξενείου στη Σμύρνη, παρουσία των υπουργών Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά και Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Η συγκεκριμένη συνάντηση των δύο ανδρών πιθανότατα δεν θα είναι η μοναδική που θα έχουν στους μήνες που έρχονται, εκτός απροόπτου, ενόψει πολιτικών εξελίξεων στην Αθήνα. Η 11η Σεπτεμβρίου είναι η πιθανότερη ημερομηνία κατά την οποία ο κ. Κοτζιάς θα υποδεχθεί στην Αθήνα την ειδική απεσταλμένη του γ.γ. του ΟΗΕ, Τζέιν Χολ Λουτ, λίγες ημέρες πριν από την αναχώρηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για την 73η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού στη Νέα Υόρκη. Αναμένεται να φανεί αν, όντως, ο κ. Τσίπρας έχει συνάντηση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Σε αυτό το πλαίσιο δεν θα πρέπει να αποκλείεται ούτε μια συνάντηση με τον κ. Ερντογάν που, εφόσον πραγματοποιηθεί, θα είναι η δεύτερη σε μόλις δύο μήνες.

Στη Νέα Υόρκη, αναμένονται, επίσης, πυκνές επαφές και εξελίξεις με σκοπό, βεβαίως, την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό. Σκοπός του ΟΗΕ είναι η ταχύτερη δυνατή δρομολόγηση των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό, ώστε, ει δυνατόν, να έχει ανακοινωθεί η ημερομηνία έναρξής τους πριν από την εκκίνηση των αμερικανικών γεωτρήσεων της Exxon/Mobil στο οικόπεδο 10 της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ολα αυτά, βεβαίως, συνδέονται και με την τροπή που θα λάβουν τις επόμενες εβδομάδες οι διαρκώς επιδεινούμενες αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Ανεξάρτητα από την πορεία των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, η Ουάσιγκτον και η Αθήνα εμβαθύνουν διαρκώς τις δικές τους. Τον Σεπτέμβριο, η Διεθνής Εκθεση Θεσσαλονίκης θα είναι αφιερωμένη στις ΗΠΑ και στις δύο πλευρές εκφράζονται ελπίδες ότι η παρουσία αμερικανικών επιχειρήσεων θα δώσει ένα συνολικότερο σήμα. Ακόμα πιο έντονο φαίνεται ότι είναι το αμερικανικό ενδιαφέρον για την αμυντική συνεργασία. Οι συχνότερες μετασταθμεύσεις πλοίων αλλά και προηγμένων μαχητικών (όπως τα F-22 που στάθμευσαν στην 110 Πτέρυγα Μάχης στη Λάρισα για τρεις ημέρες, ενώ συμμετείχαν σε μικρή ad hoc εκπαίδευση με Ελληνικά F-16) μαρτυρούν μια τάση πυκνότερης και ουσιαστικότερης αμερικανικής παρουσίας στην Ελλάδα. Παράλληλα, οι Αμερικανοί επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους στη βάση της Σούδας. Μάλιστα, πλέον, η ναυτική και η αεροπορική βάση συνδέονται οδικώς με απευθείας εσωτερικό δρόμο, επιταχύνοντας και τις πολύ συχνές αερομεταφορές προς τα πλοία του 6ου Στόλου που δένουν ή περνούν από εκεί. Αυτές οι, μικρές αλλά κρίσιμες, επενδύσεις περιλαμβάνουν και κάποια έμμεση βοήθεια στις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις. Εκτός από τη βοήθεια για την ανέγερση οικιών στον Ναύσταθμο του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού στη Σούδα, οι Αμερικανοί συμβάλλουν και στη βελτίωση των υποδομών του νατοϊκού Πεδίου Βολής Κρήτης (ΠΒΚ).

Οι Αμερικανοί εκφράζουν εσχάτως ενδιαφέρον και για το Τυμπάκι, είτε πρόκειται για το υφιστάμενο αεροδρόμιο είτε γενικότερα για την προοπτική δημιουργίας ενός εμπορικού λιμανιού.

Τα Βαλκάνια

Ο Σεπτέμβριος θα είναι κρίσιμος και για τα Βαλκάνια. Την τελευταία ημέρα του Σεπτεμβρίου, στις 30, θα γίνει γνωστό εάν οι πολίτες της ΠΓΔΜ εγκρίνουν ή όχι τη συμφωνία των Πρεσπών, ανοίγοντας τον δρόμο για τα υπόλοιπα βήματα που απομένουν έως την τελική επικύρωση, η οποία θα πρέπει να γίνει στην ελληνική Βουλή. Αν και ουδείς προεξοφλεί το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, σειρά μετρήσεων αναπαράγει μια εικόνα μάλλον αναμενόμενη. Οι Σλαβομακεδόνες της ΠΓΔΜ είναι διχασμένοι, με τάση απόρριψης της συμφωνίας των Πρεσπών, ενώ η συντριπτική πλειονότητα των Αλβανών την εγκρίνει. Η ημέρα της κρίσης (της συμφωνίας των Πρεσπών) για την Αθήνα αργεί ακόμα. Ωστόσο, εκτός Ελλάδος φαίνεται ότι υπάρχει ήδη έντονη ανησυχία για τις εξελίξεις που θα ακολουθήσουν αν πραγματοποιηθούν εκλογές πριν από την έγκριση της συμφωνίας από το Κοινοβούλιο. Εξέλιξη διόλου απίθανη, αν αναλογιστεί κάποιος ότι στα Σκόπια η έλλειψη πολιτικής συναίνεσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και στην αξιωματική αντιπολίτευση είναι πιθανόν να μεταθέσει το χρονοδιάγραμμα τελικής επικύρωσης της συμφωνίας των Πρεσπών (δηλαδή μέσω συνταγματικής αναθεώρησης η οποία απαιτεί τα δύο τρίτα της Βουλής της ΠΓΔΜ) στους πρώτους δύο μήνες του 2019. Σε αυτή την περίπτωση τα πάντα είναι ανοικτά και ήδη στις Βρυξέλλες αλλά και στο Βερολίνο υπολογίζουν εάν «βγαίνουν τα κουκιά» σε σειρά μετεκλογικών σεναρίων στην Αθήνα. Σημαντική υποσημείωση σε αυτή τη συζήτηση είναι ότι αν η Αθήνα δεν κατορθώσει να εκπληρώσει αυτόν τον όρο, η είσοδος της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ με την προσωρινή ονομασία της θα πρέπει να θεωρείται πολύ πιθανή. 

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/980556/article/epikairothta/politikh/erxetai-8ermos-septemvrios-me-th-geitona 

Θεόδωρος Γιαννιτσόπουλος: ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΡΑΜΠ ΓΙΑ "ΠΑΓΩΜΑ" ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΩΝ ΑΦΩΝ F- 35 ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Posted in ΕλεύθερηΓνώμη

Παρακολουθούμε όλοι με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από χθες την υπογραφή της απόφασης από τον Πρόεδρο Ν. Τραμπ του νομοσχεδίου για την εθνική άμυνα των ΗΠΑ, ύψους 716 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που εγκρίνει την προμήθεια εκατοντάδων νέων αεροπλάνων, πλοίων και τεθωρακισμένων, ενισχύει την αριθμητική δύναμη των στρατευμάτων, αυξάνει τις αμοιβές για το προσωπικό, εκσυγχρονίζει το πυρηνικό οπλοστάσιο των ΗΠΑ και ενισχύει τον έλεγχο των κρατικών συμβάσεων με τις κινεζικές εταιρείες τεχνολογίας, ενώ ταυτόχρονα παγώνει την παράδοση των αεροσκαφών F - 35 στην Τουρκία.
Τι σημαίνει η απόφαση αυτή για τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία και την Αμυντική Βιομηχανία της Τουρκίας;

PDF

 

CSIS-ANDREW PHILIP HUNTER: U.S. Arms Transfer Policy: Shaping the Way Ahead August 8, 2018

Posted in ΕλεύθερηΓνώμη

Χρήστος Ζιώγας*: The chicken game

Posted in ΕλεύθερηΓνώμη

Ιωάννης Μπαλτζώης*: Τουρκία: Οι πιο Κρίσιμες Εκλογές – Τι Σημαίνει, τι θα ΣυμβείΡετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: «L’État, c’est moi»-Ο Σουλτάνος με τις Υπερεξουσίες!

Posted in ΕλεύθερηΓνώμη

Οι εκλογές στην Τουρκία με το νέο Σύνταγμα και την ανάληψη της προεδρίας από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποτελούν την αρχή της νέας εποχής για την Τουρκία (της Νέας Τουρκίας), ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης του ενός ανδρός ( One Man Show).
«Το Κράτος είμαι εγώ» (L’État, c’est moi ), διακήρυττε με αλαζονεία ο βασιλιάς της Γαλλίας, Λουδοβίκος XIV και κάπως έτσι θα σκέφτεται και ο Σουλτάνος Ερντογάν σήμερα. Ο «Βασιλιάς Ήλιος» της Γαλλίας που οι αριστοκράτες θεωρούσαν προνόμιο να τον βλέπουν να αφοδεύει, να ξυρίζεται ή να σπάει το αυγό του. Λειτουργούσε ο Λουδοβίκος XIV, ως ο απόλυτος μονάρχης και δεν του ξέφευγε τίποτα, από την εθνική θρησκεία μέχρι και τη συντήρηση των δέντρων!! Θέσπισε νέους νόμους, εξαπέλυσε πολέμους, όρισε νέα πλαίσια στην τέχνη και τη λογοτεχνία, όλα με σκοπό να προβληθεί ο ίδιος. «Το κυρίαρχο πάθος μου είναι σίγουρα η αγάπη μου για τη δόξα», παραδέχτηκε κάποτε. Εδώ οι απόψεις των δύο, ταυτίζονται πλήρως.

Ο ΝΕΟΣ ΑΤΑΤΟΥΡΚ
Ένας δημοφιλής στην Τουρκία χιουμοριστικός ιστότοπος, ο Zaytung, που δημοσιεύει «ειδήσεις» με επίγραμμα «Τίμιες, Αμερόληπτες, Ανήθικες Ειδήσεις”, δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Το προεδρικό σύστημα επηρεάζει την Φενέρμπαχτσε”, την δημοφιλή ποδοσφαιρική ομάδα της Κωνσταντινούπολης, που οπαδός της είναι και ο πρόεδρος Ερντογάν. Το άρθρο ανέφερε ότι στο τελευταίο προεδρικό διάταγμα που υπογράφτηκε από τον Πρόεδρο Ερντογάν, υπαγορεύει και εντέλει την Φενερμπαχτσέ, ότι από τούδε η ομάδα θα έπρεπε να εμφανίζεται στο γήπεδο με έναν αμυντικό μέσο, αντί για δύο, ως μέχρι τούδε, με προφανή χιουμοριστική διάθεση και για να καταδείξει ότι ο πρόεδρος Ερντογάν έχει άποψη για τα πάντα και θα παρεμβαίνει με προεδρικά διατάγματα για τα πάντα, ακόμη και για θέματα τακτικής μιας ποδοσφαιρικής ομάδας.

Ο Ερντογάν κυριαρχεί στην Τουρκία για περίπου 16 χρόνια, αλλά γι ‘αυτόν, αυτό δεν αρκεί. Με τις διπλές εκλογές της 24ης Ιουνίου 2018 (προεδρικές και κοινοβουλευτικές), αφού κέρδισε την προεδρία και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία με την συνεργασία του κόμματός του ΑΚΠ με το ακροδεξιό κόμμα ΜΗΡ, στην ουσία μετέτρεψε το κοινοβουλευτικό σύστημα της Τουρκίας σε ένα εκτελεστικό προεδρικό σύστημα, χωρίς σχεδόν καθόλου έλεγχο και ισορροπία. Ο Ερντογάν, είναι αναμφίβολα ο πιο δημοφιλής, αλλά ταυτόχρονα και ο πιο διχαστικός ηγέτης στη σύγχρονη τουρκική ιστορία. Έχει ήδη κυριαρχήσει στη χώρα περισσότερο και από τον Μουσταφά Κεμάλ , τον ιδρυτή της σύγχρονης, κοσμικής Τουρκίας, τον επονομαζόμενο Ατατούρκ (πατέρας των Τούρκων). Το 2023, όταν θα λήξει η προεδρική του θητεία, ο Ερντογάν θα έχει κυβερνήσει την Τουρκία για 21 χρόνια, σε σύγκριση με το 15 του Μουσταφά Κεμάλ, άρα θα γίνει ο νέος Ατατούρκ και μάλιστα πολύ καλύτερος του αρχικού. Και το 2023 ο Ερντογάν θα είναι ξανά υποψήφιος για μια άλλη πενταετή θητεία. Και ποιος αμφισβητεί ότι δεν θα κερδίσει ξανά, όταν μέχρι τώρα σε 14 εκλογικές αναμετρήσεις είναι ο απόλυτος κυρίαρχος και νικητής;

Η ΝΕΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Ο Ερντογάν, πραγματικός Σουλτάνος, είναι επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας και διορίζει τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου όπως επιθυμεί, ακόμη και με ανθρώπους εκτός βουλής. Έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα έκδοσης προεδρικών διαταγμάτων, τα οποία έχουν ισχύ νόμου, ενώ ο ίδιος θα μπορεί να επιλέγει και να διορίζει την ηγεσία του δικαστικού σώματος.
Η χώρα διοικείται πλέον από τον ίδιο, με την βοήθεια 16 υπουργείων, 9 επιτροπών και 4 ειδικών γραφείων που ιδρύονται με το νέο σύστημα. Ουσιαστικά καταργείται το Σύνταγμα, καθώς και η διάκριση των εξουσιών, ενώ δεν υπάρχει κανένας θεσμικός έλεγχος στις πράξεις και στις εξουσίες του υπερ-προέδρου. Το νέο υπουργικό συμβούλιο του Ερντογάν αποτελείται κυρίως από νεοφερμένους και όχι απαραίτητα πολιτικών προσώπων. Έτσι μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνονται τέσσερις επιχειρηματίες. Συγκεκριμένα, ένας ταξιδιωτικός πράκτορας, ως Υπουργός τουρισμού, ένας ιδιοκτήτης κολλεγίου ως υπουργός παιδείας, ένας επιχειρηματίας ως υπουργός εμπορίου και ένας ιδιοκτήτης νοσοκομείου ως υπουργός Υγείας, όλοι φίλοι και υποστηρικτές του προέδρου Ερντογάν. Οι περισσότεροι άλλοι νέοι υπουργοί είναι βασικά τεχνοκράτες.

Μόνο δύο βασικές θέσεις του υπουργικού συμβουλίου παρέμειναν αμετάβλητες. Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου και ο υπουργός Εσωτερικών Σουλειμάν Σοϋλού διατήρησαν τα χαρτοφυλάκιά των, αφού είναι δύο άτομα, της απολύτου εμπιστοσύνης και του στενού περιβάλλοντος του Ερντογάν. Ο μεν Τσαβούσογλου ενεργούσε μέχρι τώρα περισσότερο ως «γραμματέας» και εντολοδόχος του προέδρου και όχι ως υπουργός χάραξης εξωτερικής πολιτικής και προφανώς έτσι θα συνεχίσει. Από την άλλη ο Σοϋλού, αντιπρόεδρος του ΑΚΠ, θεωρείται «γεράκι» στον πόλεμο κατά του Κουρδικού ΡΚΚ, καθώς και των Κούρδων της Συρίας (YPG). Μαζί με τον αρχηγό της Στρατοχωροφυλακής (Τζαντάρμα) στρατηγό Αρίφ Τσετίν, διεξήγαγαν μαζί τον Τουρκικό Στρατό, δύο στρατιωτικές επιχειρήσεις (την «Ασπίδα του Ευφράτη» το 2016 και «Κλάδος Ελαίας» το 2018) κατά των Κούρδων της Συρίας, με εισβολή, κατάληψη και κατοχή εδαφών στην Βόρεια Συρία. Οι επιχειρήσεις θεωρήθηκαν επιτυχείς, αφού κατελήφθησαν Συριακά εδάφη στην περιοχή της Γιαραμπλούς και στο Κουρδικό καντόνι του Αφρίν στα Βόρεια της Συρίας, με ελάχιστες απώλειες για την Τουρκία, για άλλους λόγους, παρά για την στρατιωτική δεξιότητα και ικανότητα των Τουρκικών Ε.Δ., πλην όμως δεν είναι του παρόντος. Έτσι η διατήρηση του Σοϋλού στην θέση του και την τοποθέτηση του πρώην Αρχηγού του γενικού Επιτελείου στρατηγού Χουλουσί Ακάρ ως Υπουργού Άμυνας, εκφράζει την θέληση και την συνέχεια της επιθετικής πολιτικής του Ερντογάν κατά των Κούρδων στην Συρία.

ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ
Ο Ερντογάν, είναι τώρα αρχηγός κράτους, της κυβέρνησης και του κυβερνώντος κόμματος, ελέγχοντας και τις τρεις εξουσίες. Σε πρόσφατο άρθρο του στο Ισραηλινό Think Tank BESA, ο δημοσιογράφος Burak Bekdil από την Άγκυρα , αναφέρεται στις υπερεξουσίες του Ερντογάν αναλυτικά, προκαλώντας έκπληξη για το πόσα πράγματα έχει αρμοδιότητα ο νέος πρόεδρος, δηλαδή ο Σουλτάνος Ερντογάν. Το νέο σύστημα παρέχει τρομακτικές υπερεξουσίες στον επικεφαλής του κράτους τις οποίες κανένας ηγέτης της Τουρκίας μέχρι σήμερα δεν διέθετε. Ούτε καν ο ιδρυτής της χώρας, ο Μουσταφά Κεμάλ. Στο σύστημα αυτό δεν υπάρχει πρωθυπουργός , ένας θεσμός που υπήρχε για πάνω από χίλια χρόνια στο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, από την εποχή των Σελτζούκων, στην εποχή των Οθωμανών και στην εποχή της Δημοκρατίας από το 1923 και ο ρόλος του υπουργικού συμβουλίου στη διακυβέρνηση της χώρας αλλάζει και υποβιβάζεται. Θα είναι επικεφαλής, εκτός από το υπουργικό συμβούλιο, σε πλήθος προεδρικών συμβουλίων που θα συστήνουν την πολιτική του κράτους για την επιστήμη, την τεχνολογία και την καινοτομία, την εκπαίδευση, την οικονομία, την ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική, την δικαιοσύνη, • τον πολιτισμό και τις τέχνες, την υγεία και την ασφάλεια των τροφίμων , τις κοινωνικές πολιτικές, καθώς • και την τοπική διοίκηση. Θα είναι ακόμη υπεύθυνος για την εθνική κληρονομιά, τις Ένοπλες Δυνάμεις, την αμυντική βιομηχανία, τις θρησκευτικές υποθέσεις, το κυβερνητικό ταμείο πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας, το κρατικό συμβούλιο επιθεώρησης και τη διεύθυνση επικοινωνιών.

Αλλά αυτό δεν αρκεί. Μπορεί να ακούγεται σαν αστείο, αλλά ο Τούρκος πρόεδρος θα έχει επίσης την εξουσία να καθορίζει τις τιμές των φαρμακευτικών προϊόντων, καθώς και τα πρόστιμα για τους αυτοκινητιστές που οδηγούν χωρίς χειμερινά ελαστικά σε χιονισμένους δρόμους. Θα έχει αρμοδιότητα να επιθεωρεί και να επιβάλει απαγορεύσεις πτήσεων και να καθορίσει συντελεστές για επιθεωρήσεις οχημάτων, να διορίζει τα μέλη των συμβουλίων οδικής ασφάλειας, να αποφασίζει για τα επενδυτικά κίνητρα και να καθορίζει τους τόπους των ζωνών ελεύθερου εμπορίου!!

Επιπλέον, ο Ερντογάν θα έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να διορίζει τους προέδρους και τα μέλη της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων, του Συμβουλίου Ανώτατης Εκπαίδευσης, των πανεπιστημίων, του Εθνικού Πανεπιστημιακού Εξεταστικού Συμβουλίου, του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού TRT, του Εθνικού Οργανισμού Πληροφοριών, του Κρατικού Επιθεωρητικού Συμβουλίου, των μελών της Αμυντικής Βιομηχανίας, τα όργανα κοινωνικής ασφάλισης, την υπηρεσία συνεργασίας και ανάπτυξης της Τουρκίας, το κρατικό στατιστικό ίδρυμα, τα συμβούλια επιθεώρησης των υπουργείων, την κρατική κατοικία, την κρατική υπηρεσία διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, τον Τουρκικό Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας , τους οργανισμούς περιφερειακής ανάπτυξης και το κρατικό ερευνητικό ίδρυμα TUBITAK. Όταν ο ιστότοπος αναφέρθηκε ακόμη και στο σύστημα και την ποδοσφαιρική τακτική της Φενέρμπαχτσέ, που καθορίστηκε με προεδρικό διάταγμα του Ερντογάν, πολλοί το θεώρησαν, ως ένα ακόμη χιουμοριστικό δημοσίευμα, στην πραγματικότητα είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Τουρκία και πόσο παντοδύναμος είναι ο Ερντογάν.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Το Ερντογανικής έμπνευσης διοικητικό αυτό μοντέλο της Τουρκίας, δεν μοιάζει καθόλου με τα συστήματα των ΗΠΑ και της Γαλλίας παρά το ότι ο ελεγχόμενος συστημικός Τουρκικός τύπος επιχειρεί να το προπαγανδίσει ως παρόμοιο με αυτά. Πρόκειται ξεκάθαρα για μια απολυταρχικού τύπου κρατική διακυβέρνηση, η οποία καλύπτεται από έναν εκλογικό δημοκρατικό μανδύα, σε μια αμφιλεγόμενη από πολλούς παρατηρητές εκλογική διαδικασία. Με δύο διαφορετικές ψηφοφορίες, η πρώτη τον Απρίλιο του 2017 και η δεύτερη τον Ιούνιο του 2018, οι Τούρκοι επέλεξαν να αλλάξουν ριζικά το υφιστάμενο καθεστώς, θεωρώντας ότι προχωρούν έτσι το δημοκρατικό σύστημα. Έχουν επιλέξει έναν ισχυρό και παντοδύναμο εκτελεστικό πρόεδρο και έναν γκροτέσκο σύστημα ενός ανδρός αρχή, πάνω από ένα κοινοβουλευτικό σύστημα με ελέγχους και ισορροπίες. Ειρωνικά θα λέγαμε ότι ψήφισαν δημοκρατικά υπέρ ενός αντιδημοκρατικού και απολυταρχικού καθεστώτος.

Οι εκλογές αυτές αποκάλυψαν αυτό που χαρακτηρίζει σήμερα την Τουρκία. Μια ανομοιογενή τριχοτομημένη χώρα. Από την μια ο Σουλτάνος Ερντογάν, που κυριάρχησε σε ολόκληρη την κεντρική Τουρκία και στις λαϊκές μάζες των μουσουλμάνων και από την άλλη πλευρά η κοσμική ελίτ των μεγάλων πόλεων, των παραλίων της Δυτικής Τουρκίας, τελείως διαφορετική από την μεγάλη μάζα των σουνιτών μουσουλμάνων, που απεχθάνονται τον Ερντογάν και την πολιτική του, αλλά δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Και φυσικά το τρίτο μέρος αποτελούν οι Κούρδοι, που απέχουν από τα μεγαλοιδεατικά εθνικιστικά οράματα του Σουλτάνου, ακόμη αντέχουν, αντιστέκονται και έχουν το δικό τους όραμα: Την δημιουργία του Κουρδικού τους κράτους. Τρεις κόσμοι διαφορετικοί ιδεολογικά και το κυριότερο πολιτισμικά και κυρίαρχος όλων και παντοδύναμος ο Σουλτάνος Ερντογάν.

Η ψηφοφορία στις 24 Ιουνίου έκανε την de facto εκτελεστική προεδρία του Ερντογάν σε εκτελεστική προεδρία de jure. Ο Ερντογάν είναι πολύ ευτυχισμένος, όπως και οι πιστοί οπαδοί του. Μία ερώτηση παραμένει, ωστόσο, αναπάντητη. Τι θα συμβεί μετά τον Ερντογάν; Ποιος θα κυβερνήσει την Τουρκία και πώς, με τέτοια υπερβολική εξουσία στα χέρια του; Ο ίδιος ο Ερντογάν δεν έχει καμία απάντηση σε αυτό. Ούτε και κανένας άλλος δεν μπορεί να απαντήσει, όσο ζει και κυβερνάει ο Ερντογάν. Αν του συμβεί κάτι, τότε τα γεγονότα και οι εξελίξεις για την Τουρκία θα είναι καταιγιστικές, επικίνδυνες και ενδεχομένως διασπαστικές. Ως τότε, ο Σουλτάνος Ερντογάν, ως σύγχρονος Λουδοβίκος XIV με έπαρση, αλαζονεία, έλλειψη του μέτρου και με νεοοθωμανικά εθνικιστικά οράματα και αντιλήψεις θα αναφωνεί σε κάθε ευκαιρία: « L’État, c’est moi » .

 

*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος (ε.α.) και Γεωπολιτικός Αναλυτής, Δίπλωμα Tactical Intelligence School (U.S. Army), κάτοχος Μεταπτυχιακού (M.Sc.) στην Γεωπολιτική Ανάλυση-Γεωστρατηγική Σύνθεση του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Μέλος ΔΣ Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ).