ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.: ΑΤΑΦΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΣΤΑ ΠΕΔΙΑ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ ΤΗΣ Β. ΗΠΕΙΡΟΥ

Posted in Ιστορία

Άταφοι Έλληνες Ήρωες του Έπους του 1940 μας περιμένουν να τους αποδώσουμε τις τιμές που τους πρέπουν, να τους κλάψουμε, να τους σκεφτούμε για να μπούμε στο σωστό δρόμο της Ιστορίας μας.

ΑΤΑΦΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΣΤΑ ΠΕΔΙΑ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ ΤΗΣ Β. ΗΠΕΙΡΟΥ

Ένα λεωφορείο μεταφέρει επισκέπτες στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο της των στενών της Κλεισούρας. Τα στενά διατρέχει ο Αώος ποταμός. Αριστερά και δεξιά θεόρατα βουνά απότομα, δυσπρόσιτα, .. Λίγο πριν φτάσουμε στο κοιμητήριο ένα χωράφι είναι οριοθετημένο με πασάλους και ασπροκόκκινη κορδέλα που βάζουν στις οικοδομές. Ο επικεφαλής «ξεναγός», ένας συνταξιούχος διπλωμάτης που υπηρέτησε στην Αλβανία, εξηγεί ότι είναι ένας από τους χώρους ταφής νεκρών μας. Στο χωράφι φαίνονται κάτι άσπρα, σαν ξύλα ή πέτρες ή μήπως είναι άσπρα οστά; Πως είναι δυνατόν τα οστά των παιδιών που στο άνθος της νιότης τους έδωσαν τόση δόξα στην πατρίδα να είναι άταφα;
Στη μακραίωνη ιστορία μας η ταφή των νεκρών ήταν θεϊκή επιταγή αλλά και χρέος και καθήκον. Οι νεκροί εχθροί και φίλοι αντιμετωπίζονταν με ευλάβεια και φροντίζονταν ιδιαίτερα για το τελευταίο τους ταξίδι. Εβδομήντα οκτώ χρόνια μετά τη λήξη του ελληνοϊταλικού πολέμου και οι πιο πολλοί νεκροί μας παραμένουν άταφοι, άκλαφτοι, σε βουνά, λαγκάδια και χωράφια.
Στις 9 Φεβρουαρίου 2009 (ενώ η Βουλή των Ελλήνων έχει προς κύρωση το σύμφωνο σύνδεσης της Αλβανίας με την ΕΕ) υπογράφεται συμφωνία συνεργασίας μεταξύ των Κυβερνήσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Αλβανίας για την αναζήτηση, την εκταφή, τον προσδιορισμό της ταυτότητας και τον ενταφιασμό των Ελλήνων πεσόντων κατά την διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940-41.
Οι συνολικές απώλειες, φονευθέντες και εξαφανισθέντες, κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940-1941 έφτασαν σύμφωνα με τη Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού τους 13.936 αξιωματικούς και οπλίτες, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού. Από αυτούς, οι 5.960 ετάφησαν εντός ελληνικού εδάφους, ενώ οι υπόλοιποι 7.976 σε περιοχές της Βορείου Ηπείρου, στη γειτονική Αλβανία. Στον αριθμό αυτό πρέπει να προστεθούν και 26 βεβαιωμένοι νεκροί αεροπόροι για τους οποίους έγινε επιμνημόσυνη Δέηση στις 28 Οκτ 2019 στους Άγιους Σαράντα.
Στο πρώτο στρατιωτικό νεκροταφείο που λειτούργησε στο χωριό Βουλιαράτες της Β. Ἠπείρου, βρίσκονται 65 αναγνωρισμένοι πεσόντες (εκεί που το 1940-41 λειτουργούσε νοσοκομείο του ελληνικού στρατού και θάβονταν όσοι υπέκυπταν στα τραύματά τους). Στο ίδιο μέρος στις 13 Ιουλίου το μεσημέρι έγινε σεμνή και συγκινητική τελετή ταφής άλλων 100 Ελλήνων μαχητών του’40, που είναι μέρος των εκταφών που έχουν γίνει στην παραπάνω τοποθεσία.
Στην περιοχή της Κλεισούρας, στην κοιλάδα ήταν θαμμένοι Έλληνες και Ιταλοί χωριστά. Οι Ιταλοί φρόντισαν και πήραν τους νεκρούς τους. Στη θέση Σαϊμόλα, του χωριού Ντραγκότι στα στενά Κλεισούρας, σε χωράφια βρέθηκαν 573 Έλληνες πεσόντες.
Στις 12 Οκτ 2018 με μία λιτή τελετή ενταφιάστηκαν στο νεκροταφείο, που κατασκευάσθηκε μαζί με μοναστικό συγκρότημα, από πρωτοβουλία του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου. Στις 03 Αυγ 2019 άλλοι 85 Έλληνες πεσόντες προστέθηκαν στο ίδιο νεκροταφείο.
Διάσπαρτοι τάφοι Ελλήνων στρατιωτών, υπάρχουν σε πολλά σημεία της Βορείου Ηπείρου. Κάτω από το γήπεδο στην πόλη της Πρεμετής βρίσκονται τα οστά εκατοντάδων πεσόντων (περίπου 1400), το ίδιο και κάτω από της εγκαταστάσεις των λεωφορείων της Κορυτσάς.
Από ανοιχτές πηγές φαίνεται ότι είχαν οργανωθεί στρατιωτικά νεκροταφεία στις περιοχές, Ντραγκότι, Δέλβινο, Βόδινο, Χειμάρα, Ερσέκα, Ντεβόλ, Βουλιαράτες, Πόγραδετς, Πρεμετή, Κλεισούρα, Μπογάζι, Ροντόνι, Μοράβα, Κυπαρό, Πλατυβούνι, Γκόλικο, Τρεμπεσίνα, Πούντα Νόρνε, Σκουτάρα και άλλες περιοχές. Από βάσιμη πληροφορία υπάρχουν 126 εντοπισμένοι με GPS χώροι ταφής νεκρών. 0ι επιγραφές που υπήρχαν για αρκετά χρόνια το καθεστώς του Χότζα φρόντισε γρήγορα να εξαφανίσει. Είναι παντού οι Μεγάλοι μας Νεκροί και οι Αλβανοί χωρικοί σέβονται τους χώρους τους, δεν τους καλλιεργούν και τους αποκαλούν “άκαρπη γη”.
Η Ελλάδα χρωστάει στους Ήρωές της την απόδοση τιμής. Χρωστάει την ανάδειξή τους στο πάνθεο των ηρώων με σεβασμό στην τιτάνια προσφορά τους για την ελευθερία της Ελλάδας και ολόκληρου του κόσμου.
Η Ελλάδα πρέπει να επιτρέψει την είσοδο της Αλβανίας στην ΕΕ όταν και ο τελευταίος Έλληνας πεσών ταυτοποιηθεί και του αποδοθεί η τελευταία του κατοικία. Η χρήση χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο ορισμός χρονοδιαγράμματος για την ολοκλήρωση της διαδικασίας είναι απαραίτητα για να μην σέρνεται το θέμα, για να μην χωρούν παρακωλύσεις από την Αλβανία.
Η Ελληνικη Μειονότητα στη Β. Ήπειρο
Ο Ελληνικός Στρατός ελευθέρωσε τρεις φορές τη Βόρεια Ήπειρο. Ανακηρύχθηκε Αυτόνομο Κράτος στις 1 Μαρ 1914. Στη συνέχεια υπογράφηκε το Πρωτοκόλλο της Κέρκυρας (17 Μαι 1914), που δεν υλοποιήθηκε. Η τελευταία απελευθέρωση έγινε το 1940 μέσα σε μία ζοφερή κατάσταση για την παγκόσμια Ιστορία, όπου οι Έλληνες πολεμούσαν μόνοι τους (μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο) το φασισμό Ιταλίας-Γερμανίας.
Στην τουρκική απογραφή του 1908, κατοικούσαν εκεί 326.778 χριστιανοί και 174.802 μουσουλμάνοι. Στη διάσκεψη του Παρισιού του 1919, η ελληνική μειονότητα αριθμούσε 120.000 κατοίκους. Στην τελευταία απογραφή υπό το κομμουνιστικό καθεστώς (1988) αναφέρει μόνο 58.785 Έλληνες κατοίκους. Η Οργάνωση της Ελληνικής Μειονότητας ΟΜΟΝΟΙΑ, επειδή το Αλβανικό κράτος επέβαλε πρόστιμο 1.000 δολλαρίων για όποιον δήλωνε διαφορετική εθνικότητα από αυτή του πιστοποιητικού γέννησης, οργάνωσε χωριστή απογραφή (2013) της ομογένειας που κατέγραψε 286.852 μέλη της (ενώ η Αλβανική απογραφή του 2011 έβγαλε 24.800 Έλληνικής καταγωγής)
Ενώ πριν τους Βαλκανικούς πολέμους υπήρχαν στην περιοχή 360 σχολεία, ο αριθμός τους μειώνονταν απότομα ώσπου το 1935 ουσιαστικά έφτασε στο μηδέν:1926: 78, 1927: 68, 1928: 66, 1929: 60, 1930: 63, 1931: 64, 1932: 43, 1933: 10, 1934: 0. Με παρέμβαση της ΚΤΕ (Κοινωνίας Των Εθνών) λειτούργησε περιορισμένος αριθμός σχολείων.
Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται οι θρησκευτικές ομάδες του Αλβανικού πληθυσμού σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Αλβανίας. Σε όλες τις ομάδες αυξάνει ο πληθυσμός τους φυσιολογικά, εκτός των Ορθοδόξων που μένει στάσιμος.

 

Η Αλβανική κυβέρνηση αναγνωρίζει ως ελληνική μειονότητα τους κατοίκους 99 χωριών. Η μειονότητα όμως έχει και Έλληνες σε άλλα χωριά και πόλεις και επιπλέον έχει συμπαγείς πληθυσμούς ελληνικής συνείδησης που μιλούν βλάχικα, καθώς και Ορθόδοξους Αλβανούς.
Με ανακοίνωση που εξέδωσε στις 11/12/2013, η οργάνωση της Ελληνικής Μειονότητας ΟΜΟΝΟΙΑ, έδωσε στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα της ανεξάρτητης απογραφής που διενήργησε για τον προσδιορισμό του πραγματικού αριθμού των μελών της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας της Αλβανίας, που τον ανεβάζει σε 286.852 μέλη, κατά 90% χριστιανοί. Το 65% μιλάει Ελληνικά και το υπόλοιπο Βλάχικα, ενώ παράλληλα ομιλούν Αλβανικά.
Η συμπεριφορά του Αλβανικού κράτους διαχρονικά έναντι της Ελληνικής μειονότητας χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια να την περιορίσει-αφομοιώσει, από την τρομοκρατία για την μη χρήση της ελληνικής γλώσσας και των ελληνικών συμβόλων. Η αστυνομοκρατία και ο εκφοβισμός από φανατικούς είναι σε πρώτη διάταξη. Ο βανδαλισμός μνημείων και η δημιουργία επεισοδίων σε βάρος των ελλήνων είναι συστηματικός. Τελευταία χρησιμοποιείται και η εφορία για εκφοβισμό.
Το παράπονο και η πίκρα των ομογενών για την ανεπαρκή προστασία από την μητέρα Ελλάδα είναι μεγάλο. Οι ίδιοι ζουν με το όνειρο της Ένωσης, το όνειρο της λύτρωσης. Όμως η Ελλάδα; 

Γρηγόρης Νούσιας*: Αυτοί πετούν αλλιώς . . .

Posted in Ιστορία

Αυτοί πετούν αλλιώς . . .
Ο Καραμολέγκος !!!


Λεβεντόπαιδο ο Λευτέρης. Γεροδεμένος, με ωραίο παράστημα, αθλητικός και ψηλός, κοντά στο 1.90 μ. Χαιρόσουν να τον βλέπεις.

Σ’ ευχαριστούσε να κουβεντιάζεις μαζί του, ν’ απολαμβάνεις τον τρόπο που διηγείτο οτιδήποτε, να δέχεσαι ευχάριστα και με υπομονή τις οδηγίες του, να εύχεσαι να του μοιάσεις στη λεβεντιά αλλά και να εύχεσαι να μη σου τύχει να πετάξεις ζευγάρι μαζί του.

Σε ξεθέωνε κυριολεκτικά. Πιλότος υψηλής στάθμης και μεγάλων αξιώσεων.
Καλοσυνάτος και προστατευτικός, εξηγούσε από πριν τι ήθελε, πως το ήθελε, και σε βοηθούσε να καταλάβεις με ποιόν τρόπο θα μπορούσες να το πετύχεις καλύτερα και ευκολότερα, όχι όμως και ασφαλέστερα.

Σ’ αυτό είχε τη δική του φιλοσοφία. Από το πολεμικό αξίωμα του Ισοκράτη, «Τόλμη μετά φρονήσεως», αυτός κρατούσε μόνον το πρώτο, και τη φρόνηση την ερμήνευε, ‘‘όσο κρατούν τα μέταλλα του αεροπλάνου και όσο αντέχουν τα δικά σου άντερα’’.

Όταν πετούσαμε μαζί του, στην αρχή όλα πήγαιναν ομαλά και ωραία. Όταν όμως φθάναμε στο ύψος των 20.000 ποδών, έδινε το παράγγελμα, ‘‘follow me’’, αμέσως έμπαινε σε ανάστροφη πτήση και άρχιζε να βυθίζει, ελισσόμενος πότε δεξιά και πότε αριστερά, με συνεχώς αυξανόμενη ταχύτητα που έφθανε τα όρια αντοχής του αεροπλάνου. Μετά άρχιζε κατακόρυφη άνοδο, μέχρι να μηδενιστεί η ταχύτητα, και ξανά βύθιση που μόλις πρόφθανες να οριζοντιώσεις για να μη προσκρούσεις στο έδαφος. Τα Hurricanes μούγκριζαν και αυτά, αλλά δεν τολμούσαν να διαμαρτυρηθούν. Ο Καραμολέγκος μπορούσε να τα ‘‘τιμωρήσει’’ διαλύοντας στον αέρα.

Κάποια φορά, ήμαστε δώδεκα αεροπλάνα σε άσκηση μάχης, Έλληνες, Άγγλοι, Νεοζηλανδοί και ένας Αυστραλός. Βρισκόμαστε στα 25.000 πόδια, πάνω από την Αιγυπτιακή έρημο. Ολοκληρώνοντας την άσκηση, ο Λευτέρης, αρχηγός όλου του σχηματισμού, δίνει εντολή, ‘‘Line astern’’ (σε γραμμή, ο ένας πίσω από τον άλλον) και αμέσως το ‘‘follow me’’. Μπήκαμε σε κατακόρυφη ανάστροφη βύθιση. Κάπου στα 5000 πόδια, κατ’ εκτίμηση, ο Καραμολέγκος έδειξε κάποια διάθεση για απαγκίστρωση. Τα αεροπλάνα είχαν αγγίξει τα όρια της αντοχής τους. Βρισκόμουν πέμπτος στη σειρά, και ξαφνικά βλέπω τους τροχούς προσγειώσεως του μπροστινού μου να κατεβαίνουν. Είχαν σπάσει οι πίροι ασφαλείας. Κάποτε ήρθε η ώρα να προσγειωθούμε, ευτυχώς κανονικά, όλοι, εκτός του ενός του οποίου κόπηκε το ένα σκέλος και προσγειώθηκε με την κοιλιά εκτός αεροδρομίου.

Το παρατσούκλι ‘‘crazy man’’, που του κόλλησαν οι Άγγλοι, μάλλον του άρεσε του Καραμολέγκου. Στις διαμαρτυρίες διαφόρων, για τις τακτικές που εφάρμοζε, η απάντησή του ήταν στερεότυπη, ‘‘Αν δεν αποκτήσετε έστω και μία φορά μια τέτοια εμπειρία, δεν κάνετε για διώκτες. Τέρμα’’!

Ο πόλεμος είχε τελειώσει, και εμείς, οι τρείς ελληνικές Μοίρες, είχαμε επιστρέψει από το μέτωπο της Ιταλίας στην Ελλάδα. Στα μέσα Απριλίου 1945 πήραμε διαταγή να αναχωρήσουμε πάλι για το Ιταλικό μέτωπο όπου ενταχθήκαμε σε αγγλική Μοίρα Διώξεως με αεροσκάφη Spitfires, ως απλοί χειριστές με πολεμικές αποστολές στη Βόρεια Ιταλία.

Αφού πέρασαν οι πρώτες μέρες, ο Καραμολέγκος, με πολλές πολεμικές αποστολές στο ενεργητικό του, και με τον βαθμό του Σμηναγού, άρχισε τη μουρμούρα. Το παράπονό του ήταν ότι ο Άγγλος Διοικητής της Μοίρας δεν τον όριζε κι αυτόν αρχηγό σχηματισμού, όπως τους άλλους ομοιόβαθμους Άγγλους χειριστές. Γρήγορα ο Διοικητής του, κατά τη διάρκεια του φαγητού, θα του δώσει την εξής περίπου απάντηση, «Λεύτη, έχω δει πως πολεμάς και σε θαυμάζω για το θάρρος και τη μαχητικότητά σου. Θα μπορούσα να σου εμπιστευθώ Σμήνος, ακόμα και τη Μοίρα ολόκληρη, αλλά πρέπει να είμαι επιφυλακτικός γιατί, απ’ ό,τι έχω πληροφορηθεί και το έχω ήδη παρατηρήσει, εσείς οι Έλληνες πολεμάτε περισσότερο με την καρδιά. Η λογική ακολουθεί την καρδιά. Και αυτό κάνει τη διαφορά»!

Στις 8 Μαΐου 1945 υπογράφτηκε η παράδοση της Γερμανίας. Είχε τελειώσει, επί τέλους, και για μας ο πόλεμος. Την επομένη, αποχαιρετήσαμε τους Άγγλους συναδέλφους μας. Ο Διοικητής μας αγκάλιασε και φίλησε πιο ζεστά τον ‘‘Λέφτη’’. Στις 10 Μαΐου επιστρέψαμε στην Ελλάδα, έτοιμοι για ένα νέο ξεκίνημα.

Το 1947, ο Καραμολέγκος υπηρετούσε στη Διοίκηση Αεροπορίας, ως Διευθυντής Επιχειρήσεων και Εκπαιδεύσεως. Διαφώνησε με τη Διοίκηση και υπέβαλε την παραίτησή του. Εκτός από πιλότος διώκτης, δεν μπορούσε να ασχοληθεί με κάτι άλλο! Προσλήφθηκε από την πολιτική αεροπορική εταιρεία ΤΑΕ και αυτός ο ατρόμητος αετός κλείστηκε στην καμπίνα του μεταφορικού Ντακότα.

Δυο χρόνια αργότερα, στις 6 Ιουνίου 1949, ένα αεροπλάνο με κυβερνήτη τον Λευτέρη Καραμολέγκο, εκτελώντας το δρομολόγιο Καβάλα – Αθήνα βρέθηκε μπροστά σε κακοκαιρία. Φαίνεται ο κυβερνήτης του αποφάσισε να αναμετρηθεί με τα στοιχεία της φύσεως. Αυτή τη φορά όμως δεν στάθηκε τυχερός, καθώς και όλοι οι συνεπιβαίνοντες. Την άλλη μέρα το Ντακότα βρέθηκε τσακισμένο σε πλαγιά της Πάρνηθας.

03 Νοεμβρίου 2019
Γρηγόριος Δημ. Νούσιας.

Υ.Γ. 1. Πηγή, ‘‘Η Τελευταία Αποστολή’’ του Κ. Χατζηλάκου. 2. Αποτελεί συμπλήρωμα της ανάρτησης του καλού συναδέλφου, Στάθη, στο ‘‘Αυτοί πετούν αλλιώς’’. 3. Ρώτησα την Ελευθερία, είσαι συγγενής με τον ατρόμητο αεροπόρο Καραμολέγκο; Και μου απάντησε: «Ναι!!!! Ήταν αδελφός του πατέρα του άντρα μου. Τρέμω που σε ακούω έψαχνα να βρω πληροφορίες και δεν ήξερα. Δεν έχω λόγια να σου πω, είναι μεγάλη ιστορία πες μου σε παρακαλώ τι γνωρίζεις»?

Της το αφιερώνω! 

Γρηγόρης Νούσιας*: Σαν σήμερα . . . 45 χρόνια από τότε!

Posted in Ιστορία

Σαν σήμερα . . . 45 χρόνια από τότε!

Ναι, ‘‘ακούω’’ ακόμα τις σειρήνες του Γενικού Συναγερμού από την προηγούμενη μέρα! Πρώτος σχηματισμός τετράδος α/φών F-104G (Γρ. Νούσιας – Νικ. Κριτσίκης – Στ. Βερτσέκος – Απ. Πετρόπουλος), η αιχμή του δόρατος, και ηθικό ακμαιότατο, για την προσβολή εχθρικού αεροδρομίου σε ικανό βάθος, στα πλαίσια εφαρμογής των εθνικών επιχειρησιακών σχεδίων μας.
Αλλά αυτές οι ‘‘τιμημένες’’ πράσινες φωτοβολίδες (αποδέσμευση δυνάμεων) ακόμα να πέσουν από τον πύργο ελέγχου!


Η μετάβαση (αν !) στα 500΄σε σχηματισμό μάχης. Το F-104G, σε αποστολές Low Level Penetration έως άριστο , τρίτο μετά το F-111 και το Tornado. Θα συναντούσαμε το πρώτο φως κόβοντας τα παράλια της Ιωνίας γης. Η αποστολή θα έπαιρνε πλέον έως μεταφυσική διάσταση, ‘‘πόλεμος’’! και οι Ίωνες φιλόσοφοι να ενισχύουν το ground effect!

Πολύ γρήγορα θα άρχιζε η προετοιμασία διαχωρισμού, οπλίσεως, αφαίρεσης περονών και ρύθμισης σκοπευτικών. Καμία ‘‘παρατήρηση’’, πλέον, του α/φους δεν θα ήταν ικανή να ματαιώσει την αποστολή, πλην αυτής της κράτησης του κινητήρα.

Κάπου μετά το High Apex, η πιο απαιτητική φάση της αποστολής, με την αντι-G form σε ακραία λειτουργία, με τη μεγάλη γωνία βυθίσεως, την ταχύτητα αφέσεως και τη σκόπευση να προσέρχονται και να συγκλίνουν σε μια βελούδινη συνάντηση, και . . . ‘‘Ζήτω η Ελλάδα’’!
Απαγκίστρωση - άνοδος με μετάκαυση στα 21000΄. Το F-104G, σ’ αυτή τη φάση δεν ‘‘λογάριαζε’’ εχθρική αναχαίτιση! Η προσγείωση, στα όρια του καυσίμου. Η πρώτη αναφορά αποτελεσμάτων στο Ελληνικό ΣΑΕ θα ήταν πραγματικά συγκλονιστική. Φανταζόμαστε τους συναδέλφους κολλημένους στις οθόνες των Radar και την προσπάθειά τους, μουσκεμένοι στον ιδρώτα από το άγχος και την αγωνία, για να μας παρέξουν κάθε βοήθεια.

Αλλά, πώς να περιγράψεις τη λαχτάρα του τεχνικού προσωπικού, που μας είχε εξασφαλίσει ανεπανάληπτη διαθεσιμότητα, και τώρα θα μας περίμενε στις πίστες έτοιμοι για την αποκατάσταση των όποιων παρατηρήσεων. Με ποια τρεμάμενη, από ενθουσιασμό, φωνή ο ελεγκτής του πύργου ελέγχου θα μας έδινε οδηγίες, Όλυμπος μαύρο, ελεύθεροι για προσγείωση!

Και ο αρχηγός να υψώνει τον αντίχειρα του Ο.Κ. στα άλλα μέλη του σχηματισμού, και να σκέπτεται την επόμενη αποστολή και τις ταχείες διαδικασίες του turn around!
Αλλά πού τέτοια τύχη! Μείναμε καθηλωμένοι στο κατώφλι της προσμονής. Μείναμε καθηλωμένοι για να προσδιορίζουμε εκ του ασφαλούς τα εθνικά συντρίμμια!

*20 Ιουλίου 2019. Γρηγόριος Δημ. Νούσιας – Αεροπόρος.

 

Γεώργιος Μέρμηγκας*: Οι ατίμητοι φονευθέντες μαχητές του Ελληνικού Στρατού Ξηράς και της Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας 1940-1941

Posted in Ιστορία

Με αφορμή μια πρότυπο και λίαν ενδιαφέρουσα ημερίδα που διοργανώθηκε από κοινού από την Αεροπορική Ακαδημία Ελλάδος και την Ελληνική Εταιρεία Ερεύνης (διασώσεως και διανομής ιστορικών) Στοιχείων «ΚΗΡΥΚΕΙΟΝ» ΑΜΚΕ εις το αμφιθέατρον του 251 Γενικού Νοσοκομείου Αεροπορίας και είχε ως κύριο θέμα τους ατίμητους φονευθέντες μαχητές της ΕΒΑ, κρίνουμε σκόπιμο να σας ενημερώσουμε για τα παρακάτω:
Η παρουσίαση, για τους τριάκοντα (30) ατίμητους αεροπόρους, πραγματοποιήθηκε από τον έφεδρο αξιωματικό (Ι)- πρόεδρο της ΕΕΕΣ «ΚΗΡΥΚΕΙΟΝ» και τακτικό μέλος Α.Ακ.Ε, Γεώργιο Δ. Μέρμηγκα και περιελάμβανε;
Σύντομο ιστορικό περίγραμμα της περιόδου προ και κατά την κήρυξη του Β΄ Π.Π ως και της εισόδου της πατρίδος μας στον πόλεμο, με σαφή αναφορά στις προσπάθειες θωρακίσεως της χώρας από τον εθνικό κυβερνήτη-στρατηγό πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά.
Διάταξη Μάχης των αντιπάλων Βασιλικών Αεροποριών Ιταλίας και Ελλάδος ως και αριθμητική κατανομή των Αεροπορικών Δυνάμεων.
Ανάλυση ενός προς ένα και των τριάκοντα (30) φονευθέντων ατίμητων αεροπόρων μαχητών μας εντός Βορείου Ηπείρου (Αλβανίας) με παράθεση αγνώστων παλαιών (προπολεμικών) χαρτών και υποτύπωση επ’ αυτών των σημείων που η έρευνα της ΕΕΕΣ «ΚΗΡΥΚΕΙΟΝ» έχει φέρει σε φως, μέσα από άγνωστα κείμενα επισήμων εγγράφων, πολεμικών ημερολογίων εφέδρων αξιωματικών και οπλιτών, αλλά και απογόνων των αεροπόρων μας.
Παράλληλα, έγινε αναφορά στις δυσκολίες εντοπισμού απογόνων των αεροπόρων μας και στην αρίστη συνεργασία με την Κλινική Μοριακής Βιολογίας Ενόπλων Δυνάμεων και το διευθυντή της, δρα Παναγιώτη Μενούνο, προκειμένου εμπλουτισθεί η Βάσις Δεδομένων Δειγμάτων DNA που τηρείται στο 401 Γ.Σ.Ν.Α.
Ο ομιλητής επισήμανε ότι πλέον, όταν αναφερόμαστε σε ατίμητους νεκρούς του Ελληνοϊταλικού Πολέμου:
- Θα πρέπει να μην αναφερόμαστε μόνον στους «7.796 Μαχητές του Ε.Σ», αλλά να συμπληρώνουμε ως: … «και στους 30 Μαχητές Αεροπόρους Ε.Β.Α».
-Ο όρος «Πεσόντες» δεν είναι δόκιμος. Εις τα επίσημα έγγραφα και δη σε αυτά του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, δια την απονομήν Πολεμικής Συντάξεως χρησιμοποιείται ο ορθός όρος: «Φονευθείς εν Πολέμω».
-Μία από τις μεγαλύτερες και καλύτερη πηγή πληροφοριών είναι η Διεύθυνσις Απονομής Στρατιωτικών Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, πηγή όμως η οποία δυστυχώς καθίσταται ανεκμετάλλευτη, αφού υφίσταται ο γελοίος Νόμος Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (και για νεκρούς), ο οποίος μάλλον ευνοεί τους παρανόμους. Θα πρέπει άμεσα οι συναρμόδιοι υπουργοί να άρουν την ισχύ των διατάξεων του νόμου δια τους «Φονευθέντας εν Πολέμω» και την Ιστορική Έρευνα γενικότερα. Ότι οι υπηρετούντες υπάλληλοι είναι παντελώς άσχετοι ή αδιαφορούν χαρακτηριστικά και προκλητικά με το αντικείμενο ουδείς βεβαίως λόγος, εκτός εάν δεχθούμε την ανατριχιαστική και λίαν πιθανή περίπτωση να έχουν καταστρέψει τα ιστορικά αρχεία απονομής πολεμικών συντάξεων.
-Καυτηρίασε, επίσης, την ολιγωρία ορισμένων κατά τόπους Δημοτικών Αρχών, οι οποίες δεν παρέχουν ουδεμίαν αρωγή στο εθνικό αυτό θέμα.
-Δια να είμεθα όμως δίκαιοι, συμπλήρωσε, υφίστανται και άλλοι Δημόσιοι Φορείς (και ΝΠΔΔ κ.λπ.) των οποίων οι υπάλληλοι αδιαφορούν ή είναι αρνητικοί χαρακτηριστικά και προκλητικά ακόμη και σε έγγραφα αιτήματα.
-Είναι εκ των ουκ άνευ αναγκαία η άμεση συνεργασία με τον Αεροπορικό Ακόλουθο Ιταλίας, προκειμένου να αποκτηθεί πρόσβασις στα Ιταλικά Αρχεία Αεροπορίας, εντός των οποίων πιθανόν να ευρίσκονται κρίσιμα στοιχεία και φωτογραφίες συντριμμάτων των αεροπλάνων μας.
-Το σημαντικότερο «εργαλείο» στην έρευνα δια τον ακριβή εντοπισμόν είναι τα σχεδιαγράμματα με υποτύπωση σε Χάρτη. Δυστυχώς, Ελληνικοί Χάρτες της εποχής δεν υφίστανται, αφού οι Γερμανοί, εγκαταλείποντας την Πατρίδα μας, μετά την Κατοχή, φρόντισαν να καταστρέψουν το σύνολον του αρχείου της Γ.Υ.Σ. Υφίστανται, όμως, τέτοιοι Χάρτες σε Αρχεία ή Βιβλιοθήκες Δημοσίων Υπηρεσιών (π.χ. Υπουργείο Γεωργίας, ή Σιβιτανίδειος Σχολή ή ΥΠΕΧΩΔΕ κ.λπ.), οι οποίοι δυνατόν να αξιοποιηθούν, αρκεί οι υπηρετούντες (Προϊστάμενοι και Υπάλληλοι) να ευαρεστηθούν να ψάξουν τα Αρχεία τους και διαθέσουν τα ευρήματα.
-Για το αυτό λόγο θα πρέπει η Γ.Υ.Σ, στο μέτρο του δυνατού, να εκδώσει / προμηθεύσει καταλόγους με τα παλαιά και νέα τοπωνύμια για κάθε υφιστάμενο φύλλο Χάρτη της Περιοχής των Ε/Α συνόρων, προκειμένου να υπάρξει διασταύρωση / ταυτοποίηση στοιχείων σε αναφορές.
-Τέλος, η αναφορά ότι ο πρώτος νεκρός αξιωματικός της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων του Πολέμου 1940-1941, ο σημαιοφόρος Ιωάννης Καψαμπέλης, ήταν χειριστής της Ναυτικής Αεροπορίας, καθώς και η μη αναφορά στο Μνημείο Ναυτικής Αεροπορίας (Ναυτικό Οχυρό ΑΒ Κοτρωνίου) ακόμη τριών Ναυτικών Αεροπόρων, καθώς και η αναφορά στην άγνωστη ιστορία της Ανεξάρτητης Μοίρας Αεροπορικών Μεταφορών (Επιστρατευθείσης Ελληνικής Εταιρείας Εναερίων Συγκοινωνιών με επτά -07- μεταφορικά Αεροπλάνα) του Αρχιστρατήγου Αλεξάνδρου Παπάγου, έδωσαν μια άλλη διάσταση και γνώση στην παρουσίαση αυτή, δημιουργώντας την ανάγκη της επαναλήψεως, με περισσότερο χρόνο.
Τελειώνοντας, προς ενημέρωσιν των αναγνωστών μας, αναφέρουμε ότι οι προ ετών προσπάθειες για το θέμα των Ατίμητων Νεκρών του Στρατού μας, του προέδρου της Βουλής, οφθαλμιάτρου Γεωργίου Σούρλα, έχουν φέρει αποτέλεσμα, αφού ήδη γίνονται εκταφές στα Πεδία των Μαχών της Βορείου Ηπείρου Αλβανίας και ταυτόχρονα ταυτοποιήσεις με τη μέθοδο DNA.
Για την υλοποίηση του εθνικού αυτού σκοπού το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Αμύνης (ΓΕΕΘΑ) έχει εκδώσει τις παρακάτω οδηγίες που μας αφορούν και το ιστορικό έχει όπως κατωτέρω:
Σε εφαρμογή σχετικής διακρατικής συμφωνίας Ελλάδος - Αλβανίας συνεχίζονται οι εργασίες αναζήτησης, εκταφής, προσδιορισμού της ταυτότητας και ενταφιασμού των Ελλήνων Πεσόντων Στρατιωτικών σε πολεμικές επιχειρήσεις στην Αλβανία, κατά τη διάρκεια του Ελληνο-Ιταλικού Πολέμου 1940 - 41, στη περιοχή Dragot (Τεπελένι) Αλβανίας, οι οποίες ξεκίνησαν στις 22 Ιανουαρίου 2018. Οι εργασίες αυτές εντάσσονται στο πλαίσιο υλοποίησης σχετικής διακρατικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας, καθώς και των συμφωνηθέντων στις 20 Δεκεμβρίου 2017 από τη Μεικτή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων.
Στις 27 Μαρτίου 2018 πραγματοποιήθηκε στα Τίρανα η σύγκληση της 5ης Μεικτής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων, στο πλαίσιο υλοποίησης σχετικής διακρατικής συμφωνίας Ελλάδος – Αλβανίας, για την αναζήτηση, εκταφή, προσδιορισμό ταυτότητος και επαναταφή πεσόντων Ελλήνων Στρατιωτικών Ελληνο-Ιταλικού Πολέμου 1940-41.
Κατά τη διάσκεψη συζητήθηκαν και συμφωνήθηκαν οι περαιτέρω διαδικασίες αναγνώρισης, ταυτοποίησης και ταφής των πεσόντων Ελλήνων Στρατιωτικών στα κοιμητήρια των Βουλιαράτων – Κλεισούρας, ενώ συμφωνήθηκε και το χρονοδιάγραμμα εξέλιξης των σχετικών εργασιών.
Η Μεικτή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων επισκέφθηκε το χώρο εκταφών της περιοχής DRAGOT, όπου διαπιστώθηκε η άρτια οργάνωση/υποστήριξη και λειτουργία της μεικτής ομάδας εργασιών επί του πεδίου.
Ακολούθως, η Επιτροπή επισκέφθηκε τα προβλεπόμενα, από τη διμερή συμφωνία, κοιμητήρια στις Βουλιαράτες και στην Κλεισούρα, όπου καταγράφηκαν οι απαιτούμενες παρεμβάσεις συντήρησης, αναβάθμισης και εν γένει προετοιμασίας των υφιστάμενων υποδομών, προκειμένου να καταρτισθεί χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των σχετικών εργασιών.
Μέχρι τώρα έχει πραγματοποιηθεί η εκταφή των οστών 108 φονευθέντων μαχητών, χωρίς να έχουν ταυτοποιηθεί. Για την υλοποίηση της διαδικασίας ταυτοποίησης των εντοπιζόμενων οστών, έχει ήδη δημιουργηθεί βάση δεδομένων δειγμάτων αίματος των συγγενών/απογόνων των πεσόντων, από το Τμήμα Μοριακής Βιολογίας του 401 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου Αθηνών.
Η υψηλή ανταπόκριση στη διαδικασία συγκέντρωσης δειγμάτων αποτυπώνει το έντονο ενδιαφέρον εκ μέρους των συγγενών/απογόνων των πεσόντων. Έχουν αποσταλεί περισσότερα από 360 δείγματα αίματος από όλη την Ελλάδα, ενώ μεγάλος αριθμός ενδιαφερομένων επικοινωνεί με το αρμόδιο προσωπικό του ΓΕΕΘΑ για παροχή περαιτέρω πληροφοριών.
Η υλοποίηση της διαδικασίας ταυτοποίησης των εντοπιζόμενων οστών απαιτεί τη λήψη δυο (02) δειγμάτων αίματος από τους ενδιαφερόμενους εν ζωή συγγενείς των πεσόντων και ειδικότερα ενός (01) δείγματος από τη Μητρική «Γραμμή» και ενός (01) δείγματος από την Πατρική «Γραμμή», ως εξής:
Από τη Μητρική «Γραμμή»
•Από αδελφό/ή του πεσόντα ο οποίος/α να προέρχεται από την ίδια μητέρα
•Από παιδί της αδελφής του πεσόντα (ανιψιός-ανιψιά)
•Από παιδί (αγόρι-κορίτσι) της εξαδέλφης του πεσόντος, της οποίας η μητέρα να είναι αδελφή της μητέρας του πεσόντος
•Από παιδί της κόρης της αδελφής του πεσόντος.

Από την Πατρική «Γραμμή»:
•Από αδελφό του πεσόντος ο οποίος να προέρχεται από τον ίδιο πατέρα
•Από υιό του πεσόντος
•Από υιό του αδελφού του πεσόντος (ανιψιός)
•Από εξάδελφο του πεσόντος (υιός του αδελφού του πατέρα του) ή από τον υιό του ως άνω εξαδέλφου του.
Εν λόγω δείγματα αίματος απαιτείται να τοποθετηθούν σε σωληνάρια προπυλενίου με αντιπηκτικό παράγοντα EDTA (γενική αίματος) και θα πρέπει απαραιτήτως να συνοδεύονται με ενυπόγραφη συγκατάθεση των συγγενών των πεσόντων. Υπόδειγμα εντύπου παροχής συγκατάθεσης είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα ΓΕΕΘΑ. Για περισσότερες πληροφορίες επί της διαδικασίας οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στο τηλέφωνο 210-7494749 του 401 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου Αθηνών / Κέντρο Μοριακής Βιολογίας (κος Δρ. Παναγιώτης Μενούνος).
Για την απαιτούμενη αιμοληψία οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν Αδαπάνως στα παρακάτω Στρατιωτικά Νοσοκομεία-Υγειονομικές Μονάδες:
•Ν. Αττικής:
401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών- 417 Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΝΙΜΤΣ) - 414 Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ειδικών Νοσημάτων- Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών (ΝΝΑ) - 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας (251 ΓΝΑ)
•424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Εκπαιδεύσεως (Ν. Θεσσαλονίκης)
•Ναυτικό Νοσοκομείο Κρήτης (Ν. Χανίων)
•404 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Λαρίσης.
•411 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Τριπόλεως
•212 Κινητό Χειρουργικό Νοσοκομείο Εκστρατείας (Ν. Ξάνθης)
•216 - 219 Κινητά Χειρουργικά Νοσοκομεία Εκστρατείας (Ν. Έβρου)
•88 Τάγμα Υγειονομικού (Ν. Λήμνος)
•98 Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (Ν. Λέσβος)
•96 Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (Ν. Χίος)
•79 Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (Ν. Σάμος)
•80 Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (Ν. Κως)
•95 Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (Ν. Ρόδος).
Εναλλακτικά οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν σε οιοδήποτε ιδιωτικό μικροβιολογικό εργαστήριο από το οποίο θα πραγματοποιηθεί η απαιτούμενη αιμοληψία και τα δείγματα θα αποσταλούν (μέσω courier) στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών / Κέντρο Μοριακής Βιολογίας (Λεωφ. Μεσογείων 138 και Κατεχάκη, Τ.Κ.: 115 25). Στην περίπτωση αυτή οι ενδιαφερόμενοι θα επιβαρυνθούν το ανάλογο κόστος.
Για τα οστά τα οποία ανευρίσκονται και καθοιονδήποτε τρόπο καθίσταται εφικτή η αναγνώρισή τους, θα ενημερώνονται από την αρμόδια Διεύθυνση του ΓΕΕΘΑ οι συγγενείς / απόγονοι του φονευθέντος.
Για οποιαδήποτε ερώτηση ή πληροφορία, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στα τηλέφωνα 210 6573274 - 6575020 της αρμόδιας Διευθύνσεως του ΓΕΕΘΑ (ΓΕΕΘΑ / Β1), κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες.
Τα αποτελέσματα από τη διαδικασία ταυτοποίησης θα κοινοποιούνται στους, κατά περίπτωση, ενδιαφερομένους, ενώ αριθμητικά στοιχεία θα ανακοινώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα από το ΓΕΕΘΑ.
*Δημοσιογράφος
Επαναδημοσίευση από την εφημερίδα Θάρρος Μεσσηνίας

Μιλτιάδης Β. Παρλάντζας: ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ : Ο ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ

Posted in Ιστορία

Αναμφίβολα, υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός έθνους αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας, οι οποίες συνδέθηκαν με πρόσωπα τα οποία αποφάσισαν για τις τύχες των πολλών και σήκωσαν στους ώμους τους το βάρος μεγάλων αποφάσεων. Και τα πρόσωπα αυτά ανήκουν είτε στην κατηγορία των στρατιωτικών ηγετών, είτε στην κατηγορία των πολιτικών αρχηγών.
Ο Νικόλαος Πλαστήρας ανήκει χωρίς δεύτερη σκέψη και στις δύο κατηγορίες. Διότι τόσο ως Αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, όσο και ως πρωθυπουργός της Χώρας σε κρίσιμες στιγμές, πήρε αποφάσεις οι οποίες αποδείχτηκαν σωτήριες, όσο αυστηρές κι αν μπορεί να κριθούν κάποιες από αυτές. Άλλωστε κρίνεται απαραίτητο όταν μελετάμε την επιστήμη της Ιστορίας, να έχουμε πάντα στο μυαλό μας την εποχή των γεγονότων, τις υφιστάμενες καταστάσεις αλλά και τα ήθη και έθιμα που τότε επικρατούσαν.


Η έκταση ενός άρθρου είναι μηδενική για να χωρέσει τη ζωή, τα κατορθώματα αλλά και την εποχή του Στρατηγού. Για το λόγο αυτό θα σταθούμε σε βασικές αναφορές του βίου του, προκειμένου να γνωρίσουμε ποιος ήταν και γιατί οφείλει η ελληνική ιστορία να τον μνημονεύει.
 Αξιωματικός : Γεννηθείς το 1883 στο Μορφοβούνι Καρδίτσας, εισήλθε στη Σχολή Υπαξιωματικών το 1910 και αποφοίτησε το 1912, ονομασθείς Ανθυπολοχαγός Πεζικού. Προηγήθηκε η εθελοντική του κατάταξη το 1903 στο Στράτευμα και η συμμετοχή του στον Μακεδονικό Αγώνα. Συμμετείχε σε όλες τις πολεμικές συρράξεις της δεκαετίας 1912-1922. Πιο συγκεκριμένα:
1. Διακρίθηκε στις μάχες της Ελασσόνας και του Λαχανά κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και προήχθη σε Λοχαγό λόγω εξαίρετων πράξεων.
2. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησε ως Ταγματάρχης στη Μακεδονία και στη μάχη του Σκρα τραυματίστηκε. Προήχθη ξανά επ` ανδραγαθία, στο βαθμό του Αντισυνταγματάρχη.
3. Συμμετείχε στην εκστρατεία της Ουκρανίας το 1919 ως Διοικητής του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων.
4. Έλαβε μέρος στην Μικρασιατική Εκστρατεία με τη Μονάδα του, το ονομαζόμενο από τους Τούρκους «Σαιτάν Ασκέρ», Στρατό του διαβόλου, ενώ αποκαλούσαν τον ίδιο «Καρα-Πιπέρ», μαύρο πιπέρι, λόγω του παρουσιαστικού του. Στα εδάφη της Μικράς Ασίας έγραψε σελίδες δόξας για τον Ε.Σ με τις νίκες του θρυλικού 5/42, ενώ οι Εύζωνες του ήταν από τις ελάχιστες Μονάδες που υποχώρησαν συντεταγμένα και βοήθησαν πολλούς συμπατριώτες μας να διασωθούν από το μένος και τη σφαγή των Τούρκων.
«Ένα άχρωμο και άτονο ηλιοβασίλεμα ξεψυχάει στον κάμπο του Αφιόν Καραχισάρ. Στο βάθος του κάμπου δυο καβαλάρηδες καλπάζουν προς το μέρος μας μέσα σε δυο σύννεφα σκόνης. Όλο και πλησιάζουν. Ο πρώτος φαίνεται αξιωματικός, ο δεύτερος εύζωνας. Μόλις έφτασαν στην είσοδο, ο αξιωματικός αφήνει απότομα τα ηνία του αλόγου, πιάνει με τα δυο του χέρια τη σέλα και με μια σβέλτη ακροβατική κίνηση πηδάει ολόρθος στη γη. Ένας συνταγματάρχης, ψηλός, ξερακιανός, σχεδόν μαύρος, μ’ ένα τσιγκελωτό μουστάκι, με μάγουλα ρουφηγμένα. Πολύχρωμα τετραγωνάκια φιγουράρουν στο στήθος του αμπέχονου. Τα διάσημα. Στο αριστερό μανίκι τα εξάμηνα του μετώπου. Στο δεξί τα τεθλασμένα σήματα των τραυμάτων. Με δέος σταθήκαμε κλαρίνο. Έτσι ψηλός κι αγριωπός, καθώς στάθηκε μπροστά μας, μας έμπηξε το φοβερό του βλέμμα. Για να μη μας κουράζει στη στάση προσοχής και στη στάση του χαιρετισμού, μας άδραξε με τα στιβαρά του χέρια τα δεξιά μας χέρια και μας τα κατέβασε. Μας ρωτούσε αρκετή ώρα για την εργασία του σταδίου». Τα λόγια αυτά ενός Στρατιώτη του μετώπου, μιλάνε από μόνα τους. Και δείχνουν το μεγαλείο και το εκτόπισμα του Μαύρου Καβαλάρη.
 Πολιτικός : Με την επιστροφή από το Μικρασιατικό μέτωπο, σχημάτισε Επαναστατική Τριανδρία με τον Συνταγματάρχη Στυλιανό Γονατά και τον Αντιπλοίαρχο Δημήτριο Φωκά. Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος αποχώρησε, οι πρωταίτιοι της Καταστροφής εκτελέστηκαν μετά τη Δίκη των Έξι, ο Στρατηγός Πάγκαλος οργάνωσε εξαιρετικά γρήγορα τη Στρατιά Έβρου η οποία αποτέλεσε διαπραγματευτικό όπλο στα χέρια του Ελευθέριου Βενιζέλου κατά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, ενώ μετά τις εκλογές του 1923 ο Πλαστήρας κατέθεσε την εξουσία στην εκλεγμένη κυβέρνηση. Για το λόγο αυτό ονομάστηκε από τη Δ’ Εθνοσυνέλευση Άξιος της Πατρίδας Στρατηγός. Το μεγαλύτερο του όμως έργο ήταν η φροντίδα και περίθαλψη χιλιάδων ξεριζωμένων συμπατριωτών μας καθώς και η διανομή των τσιφλικιών στους ακτήμονες. Ακολούθως:
1. Το 1933 και το 1935 προέβη σε αποτυχημένα πραξικοπήματα υπέρ του Βενιζέλου και της Αβασίλευτης Δημοκρατίας.
2. Το 1945 αναλαμβάνει την πρωθυπουργία ως προσωπικότητα κοινής αποδοχής, σε μία δύσκολη στιγμή για την Πατρίδα. Υπογράφει τη Συμφωνία της Βάρκιζας αλλά παρά τις προσπάθειες που κατέλαβε αργότερα δε μπόρεσε να αποτρέψει τον αιματηρό, αδερφοκτόνο εμφύλιο πόλεμο.
3. Το 1950 ίδρυσε την ΕΠΕΚ και σχημάτισε κυβέρνηση δύο φορές, το ίδιο έτος και αργότερα το 1951-1952. Προσπάθησε να επιβάλλει την Εθνική Συμφιλίωση, την κατάργηση των στρατοδικείων και του αντικομουνιστικού νόμου. Ασχολήθηκε με την εξάλειψη των συνεπειών του Εμφύλιου και την οικονομική και κοινωνική ανασυγκρότηση, με ένα πρόγραμμα κοινωνικών παροχών, διανομής γης στους ακτήμονες, ενώ επί κυβερνήσεων του η Χώρα εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ.
Η ανιδιοτέλεια του ως Πρωθυπουργός γίνεται αντιληπτή από την άρνηση πρόσληψης του αδερφού του σε δημόσια υπηρεσία, από τη μηδενική περιουσία που απέκτησε, από την έκπληξη της βασίλισσας Φρειδερίκης όταν τον επισκέφθηκε πριν τον θάνατο του και αντίκρισε μία φτωχική οικία κι ένα ράντζο για κρεβάτι. Οι Εύζωνες του τον λάτρευαν –έκανε σκοπιά τα βράδια για να τους ξεκουράζει-, οι Μικρασιάτες τον τίμησαν – πολλοί έδωσαν στα παιδιά τους το όνομα του-, η Ελλάς τον ευγνωμονεί. Και οι νεότερες γενιές οφείλουν να μάθουνε για εκείνον, για το λαμπρό πρότυπο Αξιωματικού και Πρωθυπουργού.
Μιλτιάδης Β. Παρλάντζας
Υπλγός (ΕΜ), MSc